Haters Gonna Hate: Interstellar

Kαλώς ήρθατε λοιπόν στο πρώτο άρθρο του Haters Gonna Hate αφιερωμένο σε ταινίες και σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν λίγο, αρκετά ή πάρα πολύ. Θα παρουσιάζουμε λοιπόν επιχειρήματα υπέρ της άποψης μας και εσείς στα σχόλια θα μπορείτε να συμφωνείτε ή να διαφωνείτε μαζί μας. Εννοείται πως συνήθως θα ασχολούμαστε με αγαπημένες ταινίες και σκηνοθέτες, έτσι για να σας εκνευρίζουμε και να σας κάνουμε να μας λέτε και εσείς τη γνώμη σας. Προφανώς (θα) υπάρχουν Spoilers.

 

Η πρώτη ταινία με την οποία θα ασχοληθούμε είναι το Interstellar, η πιο πρόσφατη του κάποτε αγαπημένου μου σκηνοθέτη Cristopher Nolan. Ο λόγος που ξεκινάω με τη συγκεκριμένη ταινία, δεν είναι επειδή είναι χάλια, το αντίθετο μάλιστα έχει και πολλά θετικά στοιχεία, όπως η πολύ καλή κινηματογράφηση, τα εξαιρετικά οπτικά εφέ, και το επιστημονικά ακριβές σενάριο. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός οτι η ταινία δεν ανταπεξέρχεται στις προσδοκίες μας, αλλά και στα επίπεδα που μας έχει συνηθίσει ο Nolan, χωρίς να αποτελεί εξαίρεση στην καριέρα του καθώς οι τελευταίες ταινίες του ήταν απογοητευτικές (όχι για τον μέσο όρο ταινιών, αλλά για το επίπεδο που μας έχει συνηθίσει ξαναλέω).

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το φινάλε της ταινίας, όπως εξάλλου συνηθίζει να κάνει και ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε πολλές ταινίες του. Το φινάλε λοιπόν, βρίσκει τον πρωταγωνιστή μας να βουτάει σε μια μαύρη τρύπα και να καταλήγει ζωντανός. interstellar_library1Το πρόβλημα είναι πως το αρχικό σενάριο ήταν αρκετά πιο σκοτείνο, με τον Matthew τον McConaughey να μην επιζεί.
Τελικά, ο Nolan το άλλαξε για να βάλει την, εκπληκτική είναι η αλήθεια, σκηνή με τη βιβλιοθήκη που βλέπεται στα αριστερά σας. Αυτή λοιπόν η επιλογή με ξίνισε αρκετά, καθώς ο Νοlan μας έχει συνηθίσει σε πιο σκοτεινά φινάλε και σε όχι μελοδραματικές κλισεδούρες.Όπως είπαμε όμως, έχει την προαναφερθείσα σκηνή, οπότε σώζεται κάπως το πράγμα και γι’ αυτό αναφέρεται πρώτο πρώτο.

Πάμε τώρα να πιάσουμε την ταινία από εκεί που δεν την αφήσαμε, δηλαδή από την αρχή της. Ένα χαρακτηριστικό που έχει κάνει τον Nolan να ξεχωρίζει είναι τα ανατρεπτικά, πολλές φορές mindfuck, σενάριά του. Ε, μπορώ να σας πω πως προσωπικά κατάλαβα τι θα γίνει στο τέλος από τα πρώτα πέντε λεπτα της ταινίας, που αυτό σημαίνει πως είχαμε ξεκινήσει με γκολ απο τα αποδυτήρια. Αυτό δε συνέβη, επειδή είμαι τσακάλι και μια ιδιοφυία(ή μήπως γι’ αυτό συνέβη?), αλλά επειδή έχοντας παρακολουθήσει όλες του τις ταινίες, ξέρω τι να περιμένω. Πιστεύω λοιπόν, πως όσοι έχουν δει πολλές φορές τις ταινίες του, μπορούν στη συγκεκριμένη να καταλάβουν προς τα που οδηγείται το θέμα, και αυτό είναι ενοχλητικό, γιατί είναι σα να ξέρεις πως ένας μάγος κάνει τα κόλπα του…

Αφού ήπιαμε και αυτο το φαρμάκι από το Nolan, ας πάμε στο επόμενο. Το καστ. Όχι όλο ευτυχώς, αλλά ο Matthew ο McConaughey είναι αυτός που με ενόχλησε περισσότερο. Γιατί; Επειδή σε όλες τις ταινίες παίζει λες και είναι στο True Detective. ΟΚ, Matthew μου, έκανες στροφή στην καριέρα σου, και καλά έκανες εδώ που τα λέμε, αλλά δοκίμασε να παίξεις και λίγο διαφορετικά στις διαφορετικές ταινίες που σε βάζουν. Η βλάχικη προφορά και η dark-ίλα δεν ταιριάζουν παντού, έλεος πια!

Βέβαια, τι να κάνει και ο έρμος ο McConaughey, όταν το σενάριο δεν μπορείς να το διαβάσεις, γιατί σε πιάνει ο γέλωτας με αυτά που γράφει. Ακούστε εδώ τι έβαλε ο αθεόφοβος ο Νolan να πουν οι ηθοποιοί του:

“Love is the one thing that we’re capable of perceiving that transcends dimensions of time and space.”

Πραγματικά, το μόνο που έλειπε από την ταινία ήταν ο Ryan o Gosling, να απειλήσει την Αnne τη Hathaway, πως θα πηδήξει από το διαστημόπλοιο αν δεν βγει ραντεβού μαζί του.

Aν (όχι Αnne μου, δε σε φώναξα, κάνε δουλειά σου κουκλίτσα μου) σε όλα αυτά προσθέσουμε και το γεμάτο (μαύρες) τρύπες σενάριο, τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα. Οπότε κάπου εδώ θα σταματήσουμε, γιατί θα συγχυστώ και δεν το θέλω.

Κλείνοντας λοιπόν, να σας υπενθυμίσω πως η ταινία ναι μεν ήταν καλή, αλλά όχι τόσο όσο θα έπρεπε. Σε καμιά περίπτωση δεν ισχύουν οι συγκρίσεις με την Οδύσσεια του Kubrick που ισχυρίστηκαν πολλοί, μιας και οι δυο ταινίες το μόνο κοινό που έχουν είναι το διάστημα. Τέλος, ελπίζω ο Νolan την επόμενη φορά να κάνει κάτι λιγότερο φιλόδοξο, μιας και απ’ ότι φαίνεται εκεί τα καταφέρνει καλύτερα, Σίγουρα είναι ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες των ημερών μας, αλλα πολλές φορές η υπέρμετρη φιλοδοξία του λειτουργεί κατασταλτικά στην ποιότητα των ταινιών του.

Αντίο σας προς το παρόν, και τα λέμε την επόμενη φορά, όποτε και αν είναι αυτή(αν δείτε πως αργώ πολύ, πηγαίντε σε καναν άλλον πλανήτη που ο χρόνος περνάει γρήγορα και ελάτε να τα ξαναπούμε).

Advertisements

2 thoughts on “Haters Gonna Hate: Interstellar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s