Κριτική: Waking Life

DISAPPEAR FOR A WHILE.

Πρόκειται για παλιότερη ταινία (2001) την οποία όμως είδες πρόσφατα και δεν ξέρεις με πόσους τρόπους να ευχαριστήσεις το άτομο που σου την πρότεινε. Σκηνοθεσία Richard Linklater (‘Boyhood’,’Before Sunrise’, ‘Tape’). Όσοι πιστοί του ονειρικού/ψυχεδελικού/φιλοσοφικού club σαν και του λόγου μας, διαβάστε παρακάτω.

”-There’s only one instant, and it’s right now. And it’s eternity.”

Το Waking Life ακολουθεί το υποσυνείδητο ταξίδι ενός νέου, ο οποίος πασχίζει να διαχωρίσει το όνειρο από την πραγματικότητα. Καθ’όλη τη διάρκεια της προσπάθειας του να ξυπνήσει συναντά ανθρώπους που του εξηγούν χωρίς αιτία ή σκοπό τις απόψεις τους, αγγίζοντας τα θέματα του υπαρξισμού, της πολιτικής, της ζωής και του θανάτου και-όπως ήταν αναμενόμενο-της πραγματικότητας και του ονείρου. Στις συζητήσεις-μονολόγους περιπλέκονται λογοτεχνικές φιγούρες, κινηματογραφικές τεχνικές αλλά και απλές μονολεκτικές προτάσεις οι οποίες σε αφήνουν έκπληκτο απέναντι στο πόση τροφή για σκέψη μπορει να χωρέσει σε μία ώρα και σαράντα λεπτά.

”-The idea is to remain in a state of constant departure while always arriving.”

Η ταινία απαιτεί την προσοχή σου. Ο τρόπος με τον οποίο φτιάχτηκε την καθιστά ήδη δύσκολη στην παρακολούθηση. Ο ρυθμός της ακολουθεί το χρόνο του ονείρου, οι χαρακτήρες μιλούν σε μάκρος για τη ζωή, τη φιλοσοφία, τις ανθρωπινες σχέσεις, τη φύση των πραγμάτων και για τυχαίες ιστορίες/περιστατικά με την άνεση διάλεξης ενώ στην πραγματικότητα αντιστοιχούν ελάχιστα λεπτά σε κάθε ιδέα. Οι φιγούρες ρέουν, τα χαρακτηριστικά δεν είναι ποτέ τα ίδια ενώ τα σκηνικά, θυμίζοντας σκηνές από όνειρο, βρίσκονται σε συνεχή κίνηση αναλογικά με την κάθε θεματική.

Πρόκειται για την τεχνική του Rotoscoping, ανακάλυψη του  Max Fleischer, πρωτοπόρου του είδους. Η ταινία γυρίστηκε δηλαδή πρώτα με τους ηθοποιούς (σημείο έκπληξη, ο Ethan Hawke και Julie Derpy  επιστρέφουν ξανά στους ρόλους του Jesse και της Celine για λίγα λεπτά) και έπειτα τα καρέ περάστηκαν σε μορφή σχεδίου μέσω επεξεργασίας στον υπολογιστή ώστε να παραμείνουν μόνο τα περιγράμματα.

3c724427d12f93edb04fb5f7c5e2d8e8

Μην αναζητήσεις την πλοκή και μην προσπαθήσεις να εμβαθύνεις στις ταυτότητες των χαρακτήρων καθως αυτές πολύ απλά δεν υπάρχουν. Το ίδιο το όνομα του πρωταγωνιστή μας είναι και παραμένει άγνωστο ενώ εύκολα θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ο ίδιο και για την ύπαρξή του. Η ταινία βρίσκεται στις ιδέες που πραγματεύεται, στην ταύτιση που προσφέρει ενίοτε, στην αίσθηση οικειότητας των σκέψεων και στην μοναδική της ατμόσφαιρα. Δεν είναι λίγες οι φορές που θα χρειαστεί να τη σταματήσεις και να κοιτάξεις για λίγο έξω από το παράθυρο. Να ανάψεις και  ένα τσιγάρο εδώ που τα λέμε…

Αναρωτηθείτε, προβληματιστείτε, εξαφανιστείτε για λίγο και ακολουθήστε την κυκλική δομή της ώστε να βρείτε τον εαυτό σας ξανά στην αρχή.

Honorable mentions: right soundtrack in the right movie, δια χειρος Glover Gill.

(5/5, σε πραγματικές και ονειρικές τιμές)

 

Advertisements

One thought on “Κριτική: Waking Life

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s