Book Review: The Shining, Stephen King

Λάτρεις των θρίλερ gather around the fire, I have a story to tell.

Ναι ξέρω ότι έχετε δει την ταινία. Τρομερή η ταινία, θα τη συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή. Προς το παρόν παραθέτω αυτούσια τον σχετικό διάλογο για το εν λόγω βιβλίο από τα Φιλαράκια (Όποιος δεν έχει δει Φιλαράκια ή δεν του αρέσει η σειρά παρακαλείται να αποχωρήσει από τη στήλη μου το συντομότερο.):

Rachel: Hmm. (she opens the freezer) Umm, why do you have a copy of The Shining in your freezer?

Joey: Oh, I was reading it last night, and I got scared, so.

Rachel: But ah, you’re safe from it if it’s in the freezer?

Joey: Well, safer. Y’know, I mean I never start reading The Shining, without making sure we’ve got plenty of room in the freezer, y’know.

Rachel: How often do you read it?

Joey: Haven’t you ever read the same book over and over again?

Rachel: Well, umm, I guess I read Little Women more than once. But I mean that’s a classic, what’s so great about The Shining?

Joey: The question should be Rach, what is not so great about The Shining. Okay? And the answer would be: nothing. All right? This is like the scariest book ever. I bet it’s way better than that classic of yours.”

Πιστεύω ότι αυτό αρκεί σαν κριτική. Όχι; Να γράψω για την υπόθεση, τον συγγραφέα κτλ δηλαδή; Fine…

Το Shining (θα το λέμε Shining γιατί η ‘Λάμψη’ παραπέμπει σε άλλα πράγματα για εμάς τους γεννημένους στα νάιν-τιζ ) εκδόθηκε το 1977, είναι το τρίτο κατά σειρά βιβλίο από τον μετρ του συγγραφικού θρίλερ Stephen King και ο λόγος για τον οποίο θέλουμε να περπατάμε με παρέα στους διαδρόμους των ξενοδοχείων το καλοκαίρι και να τραβάμε πάντα την κουρτίνα του ντουζ για να βεβαιωθούμε ότι είναι άδειο.

Το βιβλίο εκτοξεύθηκε αμέσως στην κορυφή των best-seller με χιλιάδες αντίτυπα να πωλούνται έως σήμερα, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά. Η επιτυχία οδήγησε τον King στην αναγνώριση, ενώ τα επόμενα βιβλία (Rage, the Stand, Cujo) τον καθιέρωσαν ως έναν από τους σημαντικότερους Αμερικανους συγγραφείς μυθιστορημάτων τρόμου.

 

e8e7046d4033157f27fe610045c60fcb

Το βιβλίο μιλά για την οικογένεια του Jack Torrance, ενός συγγραφέα που μετακομίζει για τη χειμερινή σεζόν μαζί με τη γυναίκα του και τον πεντάχρονο γιο του στο ξενοδοχείο Overlook όπου επρόκειτο να τελέσει χρέη επιστάτη και ταυτόχρονα να βρει χρόνο και ηρεμία για να γράψει το βιβλίο του. Τα πράγματα φαίνονται ιδανικά στην αρχή, μέχρι που οι μέρες περνούν, ο καιρός αγριεύει και κρατά αιχμάλωτη την οικογένεια η οποία πρέπει να αντιμετωπίσει τους προσωπικούς της φόβους. Το αχανές ξενοδοχείο ξαφνικά μοιάζει να αποκτά πνοή, ενώ ο μικρός Danny ανακαλύπτει πως διαθέτει ένα τροομακτικό χάρισμα…

“Sometimes human places, create inhuman monsters.”

To be honest, οι πρώτες εκατό περίπου σελίδες του βιβλίου κυλούν αργά. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, μην ψάχνεις δικαιολογίες για να μη το διαβάσεις, σε βλέπω. Σε αυτές τις σελίδες μαθαίνουμε σημαντικές πληροφορίες για το παρελθόν της οικογένειας και στοιχεία όπως το ιστορικό περίεργης συμπεριφοράς πατέρα και γιου (ο καθένας για διαφορετικούς λόγους) τα οποία θα φανούν χρήσιμα στην εξέλιξη της ιστορίας και της ανάπτυξη των δύο χαρακτήρων. Ναι για να είμαστε ειλικρινείς (πάλι) η Wendy Torrance έρχεται σε δεύτερη μοίρα από πολλές απόψεις ενώ χωρά τέλεια στο πρότυπο του θύματος. Οχι, δεν θα σας πω τι εννοώ, η στήλη μου είναι περήφανα spoiler-free. (αν και στο κεφάλιο 12 εδώ που τα λέμε-οχι. Αυτοσυγκράτηση.) Έχει ωστόσο σημαντικές διαφορές από τη Wendy της ταινίας η οποία όπως φαίνεται δυσκολεύεται να κρατήσει την ψυχραιμία της και να αντιμετωπίσει τα ξεσπάσματα του συζύγου  της στο προχωρημένο στάδιο της υπόθεσης.

Μετά το πρώτο αυτό ‘εισαγωγικό’ στάδιο ξεκινά η αναχώρηση για τα χιονισμένα βουνά και η ανατριχιαστικη πρώτη συνάντηση με το καλοκαιρινό πολυτελές θέρετρο. Το περιβάλλον στην αρχή μοιάζει ιδανικό για τη νέα οικογένεια, όμως αυτοί οι τοίχοι βρίσκονται εκεί για χρόνια, παρακολουθώντας με τα τεράστια παράθυρα τη δύση και την ανατολή, κρύβοντας μυστικά ανείπωτης φρίκης. Κανείς ποτέ δεν είναι μόνος στο ξενοδοχείο, κανείς δεν επιστρέφει από αυτό αλώβητος.

all-work-and-no-play

Ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας είναι απίστευτα καλοδουλεμένος, οι περιγραφές του συγγραφέα τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού χώρου εξυπηρετούν το σκοπό τους με τρομακτική (word intended) ακρίβεια. Η ατμόσφαιρα μυστηρίου που περιβάλλει το ξενοδοχείο από την πρώτη κιόλας στιγμή καθώς επίσης και η περίεργη περίπτωση του μικρού Danny αποτελούν τα υλικά που μετέτρεψαν αυτή την ιστορία τρόμου σε αγαπημένο κλασικό τρόμου. Ο Stephen King σε πείθει όπως πάντα με το μοναδικό, άνετο στυλ γραφής του ότι το ξενοδοχείο έχει υπάρξει και έχει κάνει ανήκουστο κακό…

Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με την υπογραφή του Stanley Cubrick το 1980 και προκάλεσε ανάμεικτες αντιδράσεις. Ο σκηνοθέτης είχε ένα δικό του όραμα για ανάλυση της υπόθεσης και αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο. Περισσότερα στην αντίστοιχη κριτική.

Όσοι έχετε δει την ταινία και ενδιαφέρεστε για  την προοπτική του συγγραφέα δεν θα απογοητευτείτε. Όσοι έχετε δει την ταινία και δεν σας άρεσε, δώσ’τε μια ευκαιρία στο βιβλίο. Μην ξεχάσετε το σκηνικό: home alone, καταιγίδα φάση και διακοπή ρεύματος. Αυτά είναι, ξέρω.

(4,5/5)

Laters.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s