Κριτική: The Shining

Είναι κάποιες ταινίες που όσες φορές και να τις δεις σου αφήνουν την αίσθηση πως μόλις παρακολούθησες κάτι σπουδαίο. Μια από αυτές είναι η Λάμψη, ή αλλιώς The Shining του τεράστιου Stanley Kubrick. H ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Stephen King, πληροφορία , την οποία θα γνωρίζατε ήδη αν είχατε διαβάσει την σούπερ ντούπερ ουάου κριτική του βιβλίου στην αντίστοιχη στήλη του blog μας.

Με αφορμή την βιβλιοκριτική να πούμε πως ο Kubrick κράτησε την κεντρική ιδέα σταθερή αλλάζοντας αρκετά πράγματα, κάτι που εξόργισε τον Stephen King με αποτέλεσμα ο δεύτερος λίγα χρόνια αργότερα, να γυρίσει τη δικιά του μίνι σειρά πάλι βασισμένη στο βιβλίο.

Η σειρά του King έτυχε μεγάλης αποδοχής τόσο από κοινό και κριτικούς και είχε ως αποτέλεσμα ο ίδιος ο Kubrick να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τον King. #NOT

H ταινία περιγράφει τη ζωή της  οικογένειας του Jack Torrance, ενός συγγραφέα που μετακομίζει για τη χειμερινή σεζόν μαζί με τη γυναίκα του και τον πεντάχρονο γιο του, τον Danny,  στο ξενοδοχείο Overlook προκειμένου να τελέσει χρέη επιστάτη και ταυτόχρονα να ασχοληθεί με τη συγγραφή του καινούριου του βιβλίου.Και ενώ όλα  φαίνεται να κυλούν ιδανικά στην αρχή, σταδιακά ο καιρός χειροτερεύει, η οικογένεια βρίσκεται αποκλεισμένη στο ξενοδοχείο και η τρέλα χτυπάει την πόρτα του Jack Torrence. Παράλληλα, ο Danny, αποκαλύπτει πως έχει μια ξεχωριστή ιδιότητα γνωστή και ως Shining.

H ιστορία μπορεί να μην είναι παράδειγμα πρωτοτυπίας, αλλά αν παρατηρήσει κανείς τις λεπτομέρειές της θα δει πως έχει πολλά επίπεδα ανάγνωσης.  Αυτό λοιπόν, θα κάνουμε και εμείς εδώ, για να σας δείξουμε γιατί η ταινία θεωρείται Αριστούργημα όχι μόνο των ταινιών τρόμου, αλλά και γενικά για τον κινηματογράφο.

Αρχικά, έχει απίστευτη σκηνοθεσία. Στο σημείο αυτό, να εκφράσω την προσωπική άποψη πως οι ταινίες τρόμου είναι ένα απο τα δυσκολότερα είδη για να σκηνοθετήσει κανείς, γιατί πραγματικά θέλει πολύ δεξιοτεχνία για να δημιουργήσεις την ατμόσφαιρα που είναι απαραίτητη, δίχως βέβαια να χρησιμοποιήσεις την εύκολη λύση των jump scares και της υπερβολικής βίας. Προφανώς, ο Kubrick δεν διάλεξε τον εύκολο δρόμο και έτσι μας παρέδωσε μια ταινία, η οποία αποφεύγει

τους σκοτεινούς χώρους,

shining_146.jpg

τα jump scares,

all-work-and-no-play

και τη βία και παρ’ όλα αυτά καταφέρνει να είναι τρομακτική.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βόλτα του Danny στους διαδρόμους του ξενοδοχείου με το ποδηλατάκι του, η οποία κάθε φορά που τη βλέπω μου προκαλεί ανατριχίλες.images.jpg Μπορεί να μη δείχνει τίποτα σπουδαίο, αλλά αυτή η ηρεμία που επικρατεί σου δίνει την εντυπώση πως κάπου σύντομα κάτι θα πάει στραβά. Βέβαια, η συγκεκριμένη σκηνή είναι σημαντική και για έναν άλλον λόγο, καθώς σε αυτήν γίνεται για πρώτη φορά εκτενής χρήση της steadicam  κάτι που αποτέλεσε πρωτοπορία για την εποχή.

Eξίσου σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ατμόσφαιρας, έπαιξε και η ανατριχιαστική μουσική, η οποία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ταινίας, και δεν λειτουργεί απλώς σαν συνοδευτικό χαλί, όπως συνηθίζεται.

Οι σημαντικές στιγμές της ταινίας δεν σταμάτανε εκεί, αλλα πραγματικά είναι τόσες πολλές και τόσο καλές που δεν αξίζει να σας χαλάσουμε τη μαγεία.

Ο δεύτερος πυλώνας στον οποίον στηρίζεται η ταινία ακούει στο όνομα Jack Nicholson. O άνθρωπος αυτός καταφέρνει να μας πείσει πως πραγματικά είναι αδύνατον να μην είναι έστω και λίγος τρελός. Και αυτό δεν είναι καθόλου  εύκολο, αφού αυτοί οι ρόλοι, οι ρόλοι των τρελών, άνετα μπορούν να καταλήξουν σε καρικατούρες, οι οποίες μόνο τρόμο δεν προκαλούν. Προφανώς, αυτό δεν ισχύει σε αυτή την περίπτωση και έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετική ερμηνεία από έναν εξαιρετικό ηθοποιό. Επίσης εξαιρετικός είναι και ο πιτσιρικάς που υποδύεται τον μικρό Danny, καθώς και το δάχτυλό του, το οποίο δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία ως Tony, κολλητό του Danny. Τέλος, η Shelley Duvall, αν και προφανώς δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Nicholson, δίνει μια ικανοποιητική ερμηνεία.

 

**SPOILER ALERT***

 

 

Για το τέλος σας άφησα τις μικρές λεπτομέρειες της ιστορίας, οι οποίες κάνουν και την ταινία να ξεχωρίζει και να αποτελεί ένα μυστήριο που δεν έχει κάποια σίγουρη λύση.

Όπως πληροφορούμαστε κάπου στην αρχή της ταινίας, το ξενοδοχείο Overlook χτίστηκε πάνω σε ένα νεκροταφείο ινδιάνων. Έτσι, μπορεί κάποιος να σκεφτεί πως δεν είναι μόνο η απομόνωση που οδήγησε τον Jack, αλλά και τον προήγουμενο επιστάτη του ξενοδοχείου, στην τρέλα, βγάζοντας στην επιφάνεια της δολοφονικές τους τάσεις, αλλά τα πνεύματα των Ινδιάνων τα οποία προσπαθούν να εκδικηθούν την καταστροφή του νεκροταφείου, το οποίο καταστράφηκε προκειμένου να “έρθει η ανάπτυξη”. Έτσι, σιγά σιγά αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε μήπως η ταινία αποτελεί ένα σχόλιο για τον ρατσισμό. Και ίσως όντως να είναι έτσι, καθώς ο μόνος άνθρωπος που δολοφονείται είναι ο νέγρος χαρισματικός υπάλληλος, του οποίο το νεκρό σώμα σωριάζεται πάνω σε ένα ινδιάνικο χαλί!

Το κερασάκι στην τούρτα όμως αποτελεί το τέλος της ταινίας, στο οποίο και αποκαλύπτεται πως ο Jack δεν βρέθηκε εκεί για πρώτη φορά, αλλά στην πραγματικότητα δεν είχε φύγει και ποτέ από εκεί. Ήταν από τους πρώτους που θεμελίωσαν το ξενοδοχείο στηρίζοντας το αμερικάνικο όνειρο σε ένα σάπιο παρελθόν που όμως έχει γραφτεί και δεν ξεχνιέται.

download.jpg

Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια!

5/5

 

Advertisements

One thought on “Κριτική: The Shining

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s