Κριτική: Suspiria

Πριν λίγες μέρες έκανε την πρεμιέρα της στις Κάννες το Neon Demon του Nicolas Winding Refn. Πολλοί από αυτούς που την είδαν την έκραξαν, αλλά υπήρξαν και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι ανέφεραν πως θυμίζει το Suspiria, την πιο γνωστή ταινία του ιταλού μάστερ του τρόμου, του  Darrio Argento. Οπότε, μέχρι να βγει η ταινία στις αίθουσες και μπορέσουμε να την κρίνουμε οι ίδιοι ας μιλήσουμε για το Suspiria.

Αρχικά, να σας πω, πως η ταινία θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες του ιταλικού τρόμου, χάρη στην μοναδική της ατμόσφαιρα. Επίσης, έχει αποτελέσει επιρροή για άλλες ταινίες όπως το Black Swan του Aronofsky.

Σας έψησα τώρα; Τέλεια, ας συνεχίσουμε.

Θέλετε πρωτότυπο σενάριο; Θέλετε ανάπτυξη χαρακτήρων; Θέλετε ερμηνειάρες; Εννοειται πως θα τα βρείτε όλα αυτά, θα σας έλεγα αν όντως υπήρχαν στην ταινία, αλλά προς απογοήτευσή σας δεν υπάρχουν.

Και τώρα λογικά θα αναρωτιέστε τι το ιδιαίτερο έχει αυτή η ταινία, αν δεν έχει ούτε σενάριο, ούτε ερμηνείες.

Ε, λοιπόν η απάντηση είναι η σκηνοθεσία! O Argento μας προσφέρει ένα οπτικό αριστούργημα, χωρίς κανένα παραπάνω βάθος. Τα έντονα χρώματα δημιουργούν μια σουρρεαλιστική ατμόσφαιρα, η οποία σε συνδυασμό με το εξαιρετικό soundtrack των Goblin απογειώνει-όσο γίνεται-την ταινία.

Και ναι, τα ξεπερασμένα εφέ δεν βοηθάνε στο να εκτιμήσει κανείς την ταινία, ειδικά αν τη βλέπει με παρέα, αλλά προσπαθήστε να αφεθείτε στη λογική της ταινίας και να την αντιμετωπίσετε σαν μια ιδιαίτερη εμπειρία και αυτή με τη σειρά της θα σας ανταμείψει.

2.5+/5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s