Zack Snyder’s Sucker Punch

Με αφορμή την κυκλοφορία του Ultimate Cut του BvS, αποφάσισα να δω κάποιες από τις ταινίες του Zack Snyder και συγκεκριμένα τα director’s cut αυτών, καθώς αυτές οι εκδοχές παίρνουν καλύτερες κριτικές από τις αντίστοιχες θεατρικές των ταινιών του. (Πραγματικά αναρωτιέμαι γιατί δεν τα βγάζει όπως θέλει από την αρχή, αλλά προφανώς δεν πρόκειται να πάρω απάντηση). Σκοπός αυτής της σειράς άρθρων είναι να δούμε αν τελικά ο Zack είναι ατάλαντος ή απλώς.. παρεξηγημένος. Πρώτη ταινία για την οποία θα μιλήσουμε είναι το Sucker Punch (2011), την οποία όχι μόνο σκηνοθέτησε, αλλά έγραψε και το σενάριο. Θεωρητικά λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με μια ταινία που είναι ακριβώς αυτό που ήθελε να μας δείξει, χωρίς κάποιο στούντιο να τον κατευθύνει.

Η ιστορία της ταινίας λοιπόν μας μιλάει για μια κοπέλα, την οποία βάζουν σε ένα ψυχιατρείο και εκείνη με τη βοήθεια της φαντασίας της προσπαθεί να ελευθερωθεί. Αν υποθέσουμε πως το ψυχιατρείο είναι η πραγματικότητα, με τη φαντασία της δημιουργεί άλλον έναν κόσμο, στον οποίον εκείνη μαζί με τις άλλες κοπέλες του ψυχιατρείου δουλεύουν σε ένα μπουρδέλο, όπου τις βάζουν να χορεύουν μπροστά σε άντρες και εκείνοι επιλέγουν αργότερα ποια θα βάλουν στο κρεβάτι τους. Η πρωταγωνίστρια μας όμως, κάθε φορά που χορεύει δημιουργεί και έναν άλλον φανταστικό κόσμο, στον οποίον πολεμάει από ναζί μέχρι ρομπότ. Ουσιαστικά έχουμε έναν φανταστικό κόσμο μέσα σε έναν άλλον φανταστικό κόσμο. Κάτι σαν το Inception δηλαδή, αλλά χωρίς το exposition.

Θα ξεκινήσω από τα αρνητικά της ταινίας, τα οποία για εμένα είναι οι ερμηνείες και το μπουκωμένο από CGI μέρος των μονομαχιών. Όσον αφορά τις ερμηνείες να πούμε πως γενικά δεν είναι τόσο κακές, απλώς η πρωταγωνίστρια κυρίως φαίνεται πως δεν κατέχει το άθλημα. Οι υπόλοιποι, με μπροστάρη τον Oscar Isaac δίνουν από καλές μέχρι αρκετά καλές ερμηνείες.

Ας πάμε στο CGI τώρα. Ξέρω πως όταν πάω να δω μια ταινία του Snyder θα έχει αυτό το πρόβλημα, θα είναι γεμάτη από ψηφιακά εφέ. Μερικές φορές δεν με ενοχλεί-όταν χρησιμοποιείται με μέτρο δίνει και ένα στυλ στις ταινίες του-αλλά όταν αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο είναι σα να παίζεις video games. To Sucker Punch δεν ξεφεύγει από αυτή τη μανία με το CGI, οπότε οι αρχικά εντυπωσιακές σκηνές δράσης κρατάνε τόση πολύ ώρα που καταλήγουν κουραστικές με μόνο λόγο ύπαρξης  την καύλα του Snyder για τα εφέ!

Σχετική εικόνα

Παρ’ όλα αυτά, ο Zack αποδεικνύει τη σκηνοθετική του μαεστρία όταν αφηγείται γεγονότα χωρίς να ξεστομίσει ούτε μια λέξη. Αυτή είναι η ουσία του κινηματογράφου και ο Snyder φαίνεται πως μπορεί να προσφέρει αριστουργηματικές βωβές στιγμές, όπως η εισαγωγική της ταινίας ή η μονομαχία ενάντια στα ρομπότ. Επίσης, η βάση που δίνει στο αισθητικό αποτέλεσμα συμβάλλει στη δημιουργία μιας εξαιρετικής ατμόσφαιρα με το μεν ψυχιατρείο να είναι όσο τρομακτικό πρέπει και το δε μπουρδέλο όσο φανταχτερό απαιτεί η λειτουργία του. Εξίσου, πετυχημένο είναι και το soundtrack, το οποίο αποτελείται από επανεκτελέσεις γνωστών τραγουδιών, οι οποίες όμως ταιριάζουν απόλυτα στο κλίμα και το ύφος της ταινίας.

Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας όμως είναι το πολυεπίπεδο σενάριο της, αφού σε καμιά περίπτωση δεν περίμενα πίσω από αυτό το όργιο ψηφιακών εφέ και δράσης να κρύβεται μια ωδή στις γυναίκες και τη δύναμή τους να απελευθερωθούν από κάθε είδους καταπίεση! Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

Η πρωταγωνίστρια είναι κάπως έτσι:

Sucker_Punch_image-24.jpg

Σας θυμίζει κάτι; Μήπως μοιάζει με την ανδρική φαντασίωση της sexy μαθητριούλας; Ναι είναι η απάντηση και αυτός ήταν ο σκοπός του Snyder μιας και χρησιμοποιεί τα στερότυπα για να τα ειρωνευτεί τις απαιτήσεις του (αρσενικού κυρίως) κοινού για το ντύσιμο των πρωταγωνιστριών σε αυτού του είδους τις ταινίες. Παράλληλα, το σενάριο τοποθετεί τις γυναίκες σε περιβάλλοντα στα οποία κυριαρχεί η καταπίεση, όπως το μπουρδέλο ή το άσυλο, με τη φαντασία της Baby Doll να λειτουργεί εν τέλει ως εργαλείο για την απελευθέρωση και όλα αυτά με καθοδηγητή, αλλά ποτέ πρωταγωνιστή ή αρχηγό, τον σοφό γεράκο που υποδύεται ο Scott Glenn.

Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε με μια ταινία γεμάτη υπερβολές, κυρίως στις σκηνές μάχης, αλλά στο όχι και πολύ βάθος της είναι μια φεμινιστική ταινία. Πιστεύω λοιπόν, πως καταφέρνει να απευθυνθεί σε όλους. Θες δράση; Η ταινία είναι για εσένα. Θες τροφή για σκέψη; Η ταινία είναι και για εσένα. Και μπορεί ο Zack να έχει κατηγορηθεί πως δίνει έμφαση στην εικόνα εις βάρος της ουσίας, αλλά (και) αυτή η ταινία αποδεικνύει το αντίθετο!

3+/5

 

 

Advertisements

One thought on “Zack Snyder’s Sucker Punch

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s