Κριτική: Toni Erdmann

Όταν διαβάζεις κριτικές για μια ταινία και όλες μα όλες την αποκαλούν ως την καλύτερη ταινία της χρονιάς είναι αναμενόμενο να έχεις αρκετές προσδοκίες. Αυτό συνέβη και με το Toni Erdmann, το οποίο τελικά απογοήτευσε.

H ιστορία μας περιγράφει τις προσπάθειες ενός ηλικιωμένου πατέρα να ξανακερδίσει την κόρη του, η οποία έχει απομακρυνθεί και ασχολείται μόνο με τη δουλειά της, στο Βουκουρέστι. Το πρόβλημα είναι πως ο τρόπος που επιλέγει να την προσεγγίζει-με φάρσες-της προκαλεί αμηχανία με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα.

toni-erdmann_5594711.jpeg

Ας υποθέσουμε λοιπόν πως η σύνοψη έχει ένα κάποιον ενδιαφέρον και κάποιοι, όπως εγώ, να περιμένουν σουρεαλιστικές καταστάσεις. Τα καλά νέα είναι πως αυτές οι σουρεαλιστικές καταστάσεις όντως υπάρχουν, αλλά από εκεί και πέρα αρχίζουν τα προβλήματα. Το κυριότερο μειονέκτημα της ταινίας είναι η διάρκεια της, η οποία φτάνει τις τρεις ώρες, αλλά δυστυχώς το σενάριο δεν είναι αρκετό για να κρατήσει τον θεατή, αφού το μόνο που βλέπουμε είναι τους δυο πρωταγωνιστές να πηγαίνουν από εδώ και από εκεί και η κόρη κάθε φορά να ντροπιάζεται από τον πατέρα της. Την κατάσταση χειροτερεύει ακόμα περισσότερο η βαρετή από ένα σημείο και μετά σκηνοθεσία της Maren Ade.

Η ταινία σώζεται σε έναν βαθμό από τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών και από τις διάσπαρτες κωμικές στιγμές.

Συνοψίζοντας, η ταινία διαθέτει κάποιες κωμικές στιγμές, οι οποίες όμως χάνονται στη μεγάλη διάρκειά της. Σε καμιά περίπτωση λοιπόν, δεν αποτελεί την ταινία της χρονιάς που ισχυρίστηκαν πολλοί και περίμεναν ακόμα περισσότεροι.

 

2/5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s