O Μάρτιν Σκορσέζε μέσα από 20 (+1) ταινίες του.

Γεννήθηκε το 1942. Μεγάλωσε στη “Μικρή Ιταλία”, την περιβόητη ιταλική συνοικία της Νέας Υόρκης (ο ίδιος, άλλωστε, είναι σισιλιάνικης καταγωγής). Οι βίαιοι, εκκεντρικοί χαρακτήρες που έβλεπε συχνά στους δρόμους της γειτονιάς του θα αποτελούσαν έμπνευση για να σκιαγραφήσει πολλούς από τους δικούς του χαρακτήρες. Μέσα σε αυτό το κακόφημο περιβάλλον, ο Μάρτιν Τσαρλς Σκορσέζε, κοκαλιάρης, μικρόσωμος, και με συχνές κρίσεις άσθματος, δεν έμοιαζε τόσο με τα σκληροτράχηλα αγόρια που συναναστρεφόταν. Δεν συμμετείχε τόσο στα παιχνίδια τους, και περνούσε τις ώρες του μπροστά στη τηλεόραση ή την κινηματογραφική οθόνη – οι γονείς του, άλλωστε, εργάζονταν περιστασιακά ως ηθοποιοί. Τον ενθουσίαζαν οι ταινίες του Michael Powell, καθώς και όσες αφορούσαν την ιταλική κουλτούρα και καθημερινότητα.

martin-scorsese-silence-fully-funded

Έφηβος στο Μπρονξ, νοίκιαζε τακτικά τη ταινία “Tales Of Hoffman”, επίσης του Powell, που το μαγαζί διέθετε σε ένα μόνο αντίγραφο (για την ακρίβεια, ο μόνος τακτικός κάτοχος του συγκεκριμένου αντίγραφου όταν αυτό δεν βρισκόταν στα χέρια του Μάρτιν ήταν ο Τζορτζ Ρομέρο, που αργότερα θα σκηνοθετούσε το “The Night Of The Living Dead”). Κάποτε είχε δηλώσει ότι η ζωή του αποτελείται απο ταινίες και θρησκεία. Η αλήθεια είναι πως πιτσιρικάς ήθελε να γίνει ιερέας. Είχε ζωγραφίσει μάλιστα δύο μάτια στο δωμάτιό του, “τα μάτια του θεού”, ώστε να νιώθει πως εκείνος τον παρατηρεί συνέχεια.

Ο Μάρτιν Σκορσέζε, αυτός ο μικρόσωμος τύπος με τα μεγάλα φρύδια και γυαλιά, έχει αφήσει για πάντα το στίγμα του στην κινηματογραφική ιστορία – κι όχι τυχαία. Με αφορμή τα 74α του γενέθλια, τον γνωρίζουμε ξανά μέσα από 20 ταινίες του:

I Call First ή Who’s That Knocking On My Door. (1967)

Ι called first!

who-s-that-knocking-at-my-door-i-call-first-10-06-2009-08-09-1968-5-g

Ευτυχώς για το σινεμά, παράτησε το ιεροδιδασκαλείο και γράφτηκε στη σχολή κινηματογράφου του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, απ΄όπου αποφοίτησε το 1964. Στη σχολή δημιουργεί φιλμάκια μικρού μήκους (What’s a Nice Girl Like You Doing in a Place Like This?, It’s not just you… Murray!). H πρώτη, όμως, μεγάλου μήκους δουλειά του έρχεται το 1967, όταν συνεργάζεται με τον επίσης πρωτάρη Harvey Keitel και δημιουργεί το I Call First. Με περισσότερη ενέργεια παρά πλοκή, η ασπρόμαυρη ταινία ακολουθεί τον Iταλοαμερικανό J.R.(Harvey Keitel) στους δρόμους της Νέας Υόρκης, εκεί όπου γνωρίζει κι ερωτεύεται ένα κορίτσι (Zina Bethune). Όταν αποφασίζει να νοικοκυρευτεί και να τη παντρευτεί, ανακαλύπτει πως εκείνη είχε, κάποτε, βιαστεί, και δεν μπορεί να το αποδεχτεί. Μία ταινία πολύ πιο δεμένη με το θέμα της θρησκείας και της καθολικής ενοχής από τις επόμενες του Σκορσέζε, αποτελεί πολύ πρώιμο και όχι τόσο διαμορφωμένο ακόμα δείγμα της μετέπειτα δουλειάς του, βρήκε όμως πολλούς θαυμαστές, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται οι Brian DePalma και John Cassavetes.

Το κομμάτι: “The End” – The Doors

The Big Shave ή Viet’ 67 (1968)

the-big-shave-martin-scorsese-film-script-anti-vietnam-1970s-cinema-feature

Για πολλούς μία από τις καλύτερες στιγμές του, η εξάλεπτη αυτή ταινία δείχνει έναν άντρα να μπαίνει σε ένα πεντακάθαρο μπάνιο και να ξυρίζεται μέχρι αυτό να γεμίσει αίματα κι ο ίδιος πληγές. Κάπως έτσι ο Σκορσέζε απεικόνισε τις συνέπειες του πολεμου στο Βιετναμ και την αυτοκαταστροφική στάση της Αμερικής σε αυτόν.

Το κομμάτι: “I Can’t Get Started” – Bunny Berigan

Mean Streets (1973)

You don’t make up for your sins in church. You do it in the streets…

b463e0e32a1a4d9beaa8a63229b031a5

Αν έπρεπε να τεθεί μία αφετηρία στην δουλειά του Σκορσέζε όπως την γνωρίζουμε σήμερα, αυτή θα ήταν οι Κακόφημοι Δρόμοι. Στους δρόμους της “Μικρής Ιταλίας” κυκλοφορεί ο Charlie (Harvey Keitel), ένας μικροαπατεώνας που ονειρεύεται να γίνει σωστός γκάνγκστερ. Μαζί με τον αυτο-καταστροφικό, σχεδόν ψυχάκια Johnny Boy (Robert De Niro) και την αγαπημένη του, αποφασίζουν να το σκάσουν για το Μπρούκλιν, και έρχονται όλο και πιο κοντά σε ένα μέλλον πικρό και σχεδόν προκαθορισμένο, καθώς ο Charlie βρίσκεται όλο και πιο διχασμένος ανάμεσα σε δυο διαφορετικούς κόσμους, την ηθική και τη θρησκεία του από τη μία και τα διεφθαρμένα όνειρά του από την άλλη. Κάπως έτσι έρχεται το πρώτο γκανγκστερικό – με αυτοβιογραφικά στοιχεία – δράμα του Σκορσέζε.

Κάπως έτσι εισάγονται και τα περισσότερα γνώριμα χαρακτηριστικά των ταινιών του: τα σκοτεινά θέματα, οι κεντρικοί αντι-ήρωες, η θρησκεία, η Μαφία, η βία, αλλά και οι ασυνήθιστες σινεματογραφικές τεχνικές και η σύγχρονη-αλλά-και-κλασσική μουσική επένδυση. Κάπως έτσι ξεκινά και μια από τις πιο καρπερές αλλά και χαρακτηριστικές συνεργασίες στον χώρο του κινηματογράφου: ο Σκορσέζε γνωρίζει τον Ντε Νίρο, και οι δύο άντρες συνειδητοποιούν ότι είχαν ιδωθεί αρκετές φορές στη γειτονιά τους όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να έχουν ανταλλάξει ούτε μια λέξη.

Το κομμάτι: “I Looked Away” – Eric Clapton (Derek and the Dominos)

Taxi Driver (1976)

Loneliness has followed me my whole life, everywhere. In bars, in cars, sidewalks, stores, everywhere. There’s no escape. I’m God’s lonely man.

2102108108_aac36a3b1f_o

O αντικοινωνικός Travis (Robert De Niro) έχει ζήσει απο κοντά τον πόλεμο στο Βιετνάμ, και πλέον είναι ταξιτζής στη Νέα Υόρκη τα βράδια, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει την αυπνία του. Βρίσκεται περιτριγυρισμένος απο λαμόγια και όλη τη “βρώμα” της πόλης, κάτι που τον γεμίζει θυμό και του ξυπνά βίαια συναισθήματα. Όταν προσπαθεί αποτυχημένα να πείσει μία όμορφη, μορφωμένη κοπέλα, την Betsy, ότι εκείνος είναι διαφορετικός απο τους υπόλοιπους περιθωριακούς τύπους της πόλης, κάνει σκοπό του να σώσει μια δωδεκάχρονη πόρνη, την Iris (Jodie Foster), απο τον νταβατζή και εραστή της (Harvey Keitel). Το νεο-νουάρ κερδίζει το Palme d’Ors στο Φεστιβάλ των Καννών, 4 υποψηφιότητες για Όσκαρ και μία στις Χρυσές Σφαίρες. Ο Ντε Νίρο γίνεται ακόμα πιο αναγνωρίσιμος (έχει βέβαια προηγηθεί κι ένα όσκαρ για την ερμηνεία του στο “The Godfather: Part II”), ενώ η ταινία θεωρείται ακόμη ένα απο τα αριστουργήματα της κινηματογραφικής σκηνής. Α, και ενέπνευσε την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Reagan.

Το κομμάτι: “The Pilgrim, Chapter 33” – Kris Kristofferson

Raging Bull (1980)

If you win, you win. If you lose, you still win.

large-raging-bull5x

Για κάποιος η καλύτερη, και για κάποιους άλλους η πιο υπερεκτιμημένη του ’80, η ταινία βασίζεται στην βιογραφία του νευρωτικού πρωτοπυγμάχου της δεκαετίας του ’40, Jake LaMotta, και τις εκρήξεις οργής και ζήλιας που των καθιστούσαν ανίκητο στο ρινγκ αλλά αρκετά πιεστικό προς τη γυναίκα (Cathy Moriarty) και τον αδερφό του (Joe Pesci) στη προσωπική του ζωή. Η ασπρόμαυρη εικόνα δημιουργεί μια ατμόσφαιρα δεκαετίας ’40 για τον θεατή, ενώ η ηχητική υπόκρουση είναι άρτια και εξαίρετα συγχρονισμένη. Ο Ντε Νίρο καθιερώθηκε με την ερμηνεία του ως LeMotta ως το μεγαθήριο της υποκριτικής που θεωρείται και σήμερα, και ταυτίστηκε τόσο με τον ήρωά του ώστε όταν ο LeMotta είδε την ταινία, το πρώτο που έκανε ήταν να ρωτήσει τη γυναίκα του αν ήταν πράγματι τόσο ανυπόφορος (η απάντηση της ήταν: “ήσουν χειρότερος”).

Για τον Σκορσέζε, έχει προηγηθεί το “New York, New York”, με κακή αποδοχή από το κοινό, μία αλληλοκαταστροφική σχέση με την Λάιζα Μινέλι, η κατάθλιψη και η εξάρτηση από τα ναρκωτικά. Όταν ο Ντε Νίρο τον βοηθά να συνεχίσει αυτό το πρότζεκτ, αυτή φαίνεται να είναι η τελευταία ταινία του, και τελειοποιεί το προσωπικό του ύφος πεπεισμένος να δημιουργήσει τη καλύτερη ταινία απ’όσες έχει σκηνοθετήσει μέχρι τώρα. Και τότε έρχεται η πρώτη υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερου σκηνοθέτη, και κάθε σκέψη να παρατήσει τη σκηνοθεσία αποτελεί παρελθόν.

Το κομμάτι: “Mona Lisa” – Nat “King” Cole

The King of Comedy (1982)

Better to be king for a night than schmuck for a lifetime.

the-king-of-comedy-44

Ο ίδιος ο Σκορτσέζε έχει πει πως “μάλλον δεν έπρεπε να φτιαχτεί αυτή η ταινία”. Είχε δουλέψει τρεις ταινίες σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, και η εξάντληση σε συνδυασμό με πνευμονία τον είχαν ήδη οδηγήσει σε νοσηλεία. Η σάτιρα του για τα μίντια και τους ευνοούμενους τους είχε ως κεντρικό χαρακτήρα τον επίδοξο κωμικό Rupert Pupkin (Robert De Niro), ο οποίος για να αποκτήσει τη φήμη που επιθυμεί φτάνει στο σημείο να απαγάγει το είδωλό του (Jerry Lewis). H ταινία εμπορικά δεν τα πήγε και τόσο καλά, οι κριτικές όμως γίνονταν όλο και καλύτερες με τη πάροδο των χρόνων, ενώ ο Βιμ Βέντερς την κατατάσσει ανάμεσα στις 15 αγαπημένες του ταινίες.

Το κομμάτι: “Fly Me to the Moon” – Frank Sinatra

After Hours (1985)

The uglier the art, the more it’s worth

1e12f581d38c32c4b35a7377dead995a

O Σκορσέζε επιστρέφει στο “underground” στυλ του με αυτή τη μαύρη κωμωδία. Με χαμηλό μπάτζετ, η ταινία ακολουθεί έναν υπάλληλο (Griffin Dunne) στο Σόχο, όπου συναντά μια κοπέλα (Rosanna Arquette) την οποία είχε γνωρίσει λίγο νωρίτερα, χάνει τα λεφτά του, αδυνατεί να γυρίσει σπίτι του και κατηγορείται για πάμπολλα από τα δεινά της συνοικίας.

Το κομμάτι: “Is That All There Is?” – Peggy Lee

The Color of Money (1986)

Money won is twice as sweet as money earned. 

tom-cruise-the-color-of-money-06

Η μετάβαση στη μέινστριμ σκηνή, για τον Σκορσέζε, γίνεται με το σίκουελ της ταινίας του R. Rossen “The Hustler”. Ένας πρώην άσσος του μπιλιάρδου, ο Eddie (Paul Newman) βρίσκει ένα ακατέργαστο διαμάντι στο πρόσωπο του αλαζόνα Vincent (Tom Cruise) και του προτείνει να γίνει ο μέντορας του. Ο Σκορσέζε με τη ταινία αυτή ήθελε να αποδείξει πως είναι ικανός να φέρει εις πέρας ένα εμπορικό πρότζεκτ, εντός προγράμματος και budget, παρόλαυτα δήλωσε πως ένιωθε περισσότερο ως υπάλληλος και λιγότερο ως δημιουργός καθώς τη σκηνοθετούσε, και την ανέλαβε μετά από πίεση του Νιούμαν.

Το κομμάτι: “Standing on the Edge” – B.B. King

The Last Temptation of Christ (1988)

If I was a woodcutter, I’d cut. If I was a fire, I’d burn. But I’m a heart and I love. That’s the only thing I can do.

last_temptation_of_christ001-730x365

Ο Σκορσέζε είχε ήδη ξεκινήσει από το 1983 να δουλεύει την βασισμένη στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη ταινία. Λόγω, όμως, των αντιδράσεων από πολυπληθείς θρησκευτικές ομάδες, δυσκολευόταν να βρει κάποια εταιρεία παραγωγής που να δεχτεί να την κάνει πραγματικότητα. Με το “Χρώμα του Χρήματος” κατάφερε να κερδίσει αρκετούς πόρους και αξιοπιστία ώστε να μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη τη ζωή, τα θαύματα, και τον τελικό πειρασμό του Ιησού επάνω στον σταυρό μέσα σε ανθρώπινο όμως, κι όχι θεϊκό, πλαίσιο.

Οι διαμαρτυρίες ενάντια στη ταινία κατάφεραν να της δώσουν μεγάλη δημοσιότητα. Στην αρχική εκδοχή του 1983, τον ρόλο του Ιησού θα είχε ο Aidan Quinn και του Πόντιου Πιλάτου ο Sting, ενώ ο Jeff Bridges επεδίωξε το ρόλο του Ιούδα ως μεγάλος θαυμαστής του λογοτέχνη Καζαντζάκη (αργότερα οι ρόλοι ανατέθηκαν στους Willem Dafoe, David Bowie και Harvey Keitel αντίστοιχα. Η σκηνοθεσία του, χάρισε και δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ στον Σκορσέζε.

Το κομμάτι: “Zaar” – Σύνθεση του Peter Gabriels

Goodfellas (1990)

For as long as I can remember I always wanted to be a gangster. To me that was better than being president of the United States. To be a gangster was to own the world.

robert-de-niro-goodfellas

Με μοναδικό ανταγωνισμό τους τον “Νονό” του Κόπολα, τα “Καλά Παιδιά” ίσως και να αποτελούν την καλύτερη γκανγκστερική ταινία όλων των εποχών. Μετά από μία δεκαετία πειραματισμών και ανάμεικτων κριτικών, τα “Καλά Παιδιά” είναι η πιο αυθεντικά “σκορτσέζικη” ταινία μετά το “Οργισμένο Είδωλο”. Ο Μάρτιν σκηνοθετεί την προσπάθεια των Henry Hill (Ray Liotta), James Conway (Robert De Niro) και Tommy DeVito (Joe Pesci) να ανέβουν στην ιεραρχία της Μαφίας, και κερδίζει και τρίτη υποψηφιότητα για Όσκαρ σκηνοθεσίας.

Το κομμάτι: “Manish Boy” – Muddy Waters

Cape Fear (1991)

Every man… every man has to go through hell to reach paradise. 

robert-de-niro-cape-fear

Τα Universal Studios είχαν βοηθήσει τον Σκορσέζε να υλοποιήσει τον “Τελευταίο Πειρασμό”, τον είχαν όμως δεσμεύσει να σκηνοθετήσει δύο ταινίες στο μέλλον. Η πρώτη ήταν το ριμέικ “Ακρωτήρι του Φόβου”, που αρχικά είχε ανατεθεί στον Σπίλμπεργκ, εκείνος όμως το πάσαρε στον Σκορσέζε υποστηρίζοντας ότι έχει καλές προοπτικές για επιτυχία και θα τον βοηθούσε στα επόμενα πρότζεκτ του. Ο Σκορσέζε την ανέλαβε, παρόλο που δεν συμπάθησε ποτέ τα ριμέικ (έκανε άλλο ένα στη μετέπειτα καριέρα του). Η ταινία ακολουθεί τον αποφυλακισμένο Max Cady (Robert De Niro), καταδικασμένο για βιασμό, στη προσπάθεια του να εκδικηθεί τον δικηγόρο που τον υπερασπίστηκε στο δικαστήριο (Nick Nolte), πλησιάζοντας αρχικά την έφηβη κόρη του. Η ταινία κατηγορήθηκε για μισογυνισμό, αποτελεί όμως μία από τις πιο κερδοφόρες δουλειές του Σκορσέζε και του επέτρεψε να πειραματιστεί με οπτικά τρικ και εφέ.

Το κομμάτι: “Patience” – Guns N’ Roses

The Age of Innocence (1993)

You gave me my first glimpse of a real life. Then you asked me to go on with the false one. No one can endure that. 

still-of-michelle-pfeiffer-and-daniel-day-lewis-in-the-age-of-innocence-1993-large-picture

Και ξαφνικά, ο Σκορσέζε κάνει το μοναδικό πράγμα που κανείς δεν περίμενε: μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη ένα ρομαντικό δράμα εποχής, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Edith Wharton. Μάλιστα, όπως είχε πει, τη θεωρούσε την πιο βίαιη ταινία του ως τότε, εννοώντας προφανώς τη διαφορά συναισθηματικού και σωματικού πόνου. Η ταινία έχει ως κύριο πρωταγωνιστή έναν άντρα της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης του 19ου αιώνα (Daniel Day-Lewis), ο οποίος αν και αρραβωνιασμένος με μία νεαρή κοπέλα (Winona Ryder), ερωτεύεται την κοινωνικά αποκλεισμένη (λόγω της αποχώρησής της από έναν βίαιο γάμο) θεία της (Michelle Pfeiffer). H ταινία άκουσε καλά λόγια απο τους κριτικούς, όχι όμως και απο το ευρύ κοινο, ενώ απομάκρυνε αρκετούς φανατικούς του σκηνοθέτη.

Το κομμάτι: “Faust”, όπερα του Charles Gounod

Casino (1995)

There are three ways of doing things around here: the right way, the wrong way, and the way that *I* do it. You understand? 

casino-0006

Η δεύτερη ταινία που δεσμεύτηκε να σκηνοθετήσει ο Σκορσέζε για τα Universal Studios θύμιζε πολύ τα “Καλά Παιδιά”, είχε βία και κλασικούς πρωταγωνιστές στους ρόλους των δύο παιδικών φίλων, ενός ιδιοκτήτη καζίνο (Robert De Niro) κι ενός γκάνγκστερ (Joe Pesci), και ήταν αρκετά κοντά στο συνηθισμένο στυλ του Σκορσέζε οπότε ήταν αρκετά κερδοφόρα. Η πρόκληση, σύμφωνα με τον Σκορσέζε, ήταν να καταφέρει να περιγράψει τη σχέση μεταξύ των δύο αντρών και πώς εκείνη άρχισε να επηρεάζεται από την δύναμη, την απληστία και το χρήμα.

Το κομμάτι: “(I Can’t Get No) Satisfaction ” – The Rolling Stones

Kundun (1997)

I believe I am a reflection, like the moon on water. When you see me, and I try to be a good man, you see yourself.

899full-kundun-screenshot

Ο Σκορσέζε διηγείται τη ζωή του 14ου Δαλάι Λάμα, καθώς και την εξορία του στην Ινδία. Εξαιτίας της ταινίας αυτής, ο σκηνοθέτης, η σεναριογράφος Melissa Mathison και ο τότε σύζυγός της Harrison Ford είναι τρεις από τους πενήντα ανθρώπους στους οποίους έχει απαγορευθεί κάθε είσοδος στο Θιβέτ. Η ταινία είναι δείγμα καινούριας αισθητικής απο τη ματιά του Σκορτσέζε, με τα πολύχρωμα και με γρήγορη αλληλουχία πλάνα να δεσμεύουν το μάτι και να μεταφέρουν μία αίσθηση νιρβάνας.

Το κομμάτι: Escape To India του Philip Glass

Gangs of New York (2002)

When you kill a king, you don’t stab him in the dark. You kill him where the entire court can watch him die.

fhd002gny_daniel_day_lewis_024

Αρκετά συμβατική για τα μέτρα του Σκορσέζε, με επεξηγηματικές αναδρομές στο παρελθόν και χαρακτήρες που υπάρχουν χωρίς να έχουν ιδιαίτερη σημασία στη πλοκή, η ταινία εγκαινιάζει τη συνεργασία του σκηνοθέτη με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο (μετά από σύσταση του Ντε Νίρο). O Ντι Κάπριο υποδύεται τον Amsterdam Vallon, που το 1863 επιστρέφει στο μέρος όπου δολοφονήθηκε ο πατέρας του και εκεί προσπαθεί να αποκτήσει επιρροή, ενώ παράλληλα σχεδιάζει την εκδίκησή του απέναντι στον άντρα που τον δολοφόνησε (Daniel Day-Lewis). Η εκπληκτική ερμηνεία του Day-Lewis είναι ένας από τους κύριους λόγους που η ταινία τα πήγε τόσο καλά, όπως και οι υπόλοιπες σωστές ερμηνείες (με εξαίρεση ίσως την όχι και τόσο καλή Cameron Diaz). Η ταινία προτάθηκε για 10 Όσκαρ, δεν κέρδισε όμως ούτε ένα

Το κομμάτι: “Báidín Fheidhlimí ” – Bono

The Aviator (2004)

It’s all in Darwin. Hunt the flesh. Kill the flesh. Eat the flesh.

2004_the_aviator_001

Αυτή τη φορά, ο Σκορσέζε επιλέγει γι’ άλλη μία φορά τον Ντι Κάπριο, για μία βιογραφική ταινία εμπνευσμένη από τη ζωή του Ηoward Hughes (Leonardo DiCaprio), πανίσχυρο σκηνοθέτη και αεροπόρο, και παρουσιάζει τα σκάνδαλα, τις επεισοδιακές σχέσεις του με την Katharine Hepburn (Cate Blanchett), την Ava Gardner (Kate Beckinsale), αλλά και άλλες στάρλετ της εποχής, τα πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα που προκάλεσε, τις ταινίες που δημιούργησε από τη δεκαετία του ’20 έως το ’40, αλλά και τις εμμονές και τις φοβίες του. Αν και όχι από τις πιο καλές δραματουργικά ταινίες του Σκορσέζε, ήταν κερδοφόρα (είχε βέβαια κι έναν τεράστιο budget), πήρε καλές κριτικές και κατέκτησε 4 Όσκαρ – χωρίς όμως να βραβευτεί ούτε και τώρα η σκηνοθεσία.

Το κομμάτι: “I Can’t Give You Anything But Love ” – Django Reinhardt & the Quintet of the Hot Club of France

The Departed (2006)

When I was your age they would say we can become cops, or criminals. Today, what I’m saying to you is this: when you’re facing a loaded gun, what’s the difference?

-

Το δεύτερο ριμέικ που σκηνοθέτησε ο Σκορσέζε (του ασιατικού “Internal Affairs”), θα ήταν και αυτό που θα του έδινε το Όσκαρ που τόσες φορές δεν είχε κερδίσει (και τη δεύτερη Χρυσή του Σφαίρα). Ο Sullivan (Matt Damon), ανερχόμενος στην αστυνομία της Βοστώνης, είναι στη πραγματικότητα πληροφοριοδότης για χάρη του αρχηγού του υποκόσμου, Frank Costello (Jack Nicholson). Όμως κι ο μπράβος του Costello, Billy Costigan (Leonardo DiCaprio), είναι μυστικός αστυνομικός. Όταν οι δύο άντρες συνειδητοποιούν ο ένας την ύπαρξη του άλλου, ξεκινά ένα κυνηγητό που θα θέσει σε κίνδυνο τη δουλειά και τη ζωή τους. Αν και ριμέικ, η ταινία είναι πιο σκορτσέζικη από ποτέ, παίζοντας με τα μοτίβα του υποκόσμου, της χριστιανικής ηθικής και την κυριαρχία της βίας.

Το κομμάτι: “I’m Shipping Up to Boston” – Dropkick Murphys

Shutter Island (2010)

Which would be worse – to live as a monster, or to die as a good man? 

212

Το 1954, ο Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) αναλαμβάνει να ερευνήσει την εξαφάνιση μίας ηλικιωμένης γυναίκας από μια υψίστης ασφαλείας ψυχιατρική κλινική σε ένα μικρό νησί της ανατολικής ακτής. Όταν μια καταιγίδα διακόπτει κάθε μέσο επικοινωνίας του νησιού με τον υπόλοιπο κόσμο, αρχίζει να διαπιστώνει ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει στη κλινική. Βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Dennis Lehane, το αστυνομικό θρίλερ αυτό επρόκειτο να γίνει η πιο κερδοφόρα ταινία του Σκορσέζε, με ανατροπές σε κάθε στροφή και σχόλια πάνω στην σύγχρονη αμερικανική κοινωνία.

Το κομμάτι: “Music For Marchel Duchamp” του John Cage

Hugo (2011)

Maybe that’s why a broken machine always makes me a little sad, because it isn’t able to do what it was meant to do… Maybe it’s the same with people. If you lose your purpose… it’s like you’re broken. 

mv5bmtmyntuynjgzn15bml5banbnxkftztcwmtuxntmwnw-_v1_sx1500_cr001500999_al_

Παιδικός και ατμοσφαιρικός, συνδυάζοντας τον αέρα και τις αναφορές του παλιού κινηματογράφου με την τρίτη διάσταση, ο Σκορσέζε μας μεταφέρει στο Παρίσι του 30, εκεί όπου ο ορφανός Χιούγκο (Asa Butterfield) προσπαθεί να καταλάβει τι κρύβει το ρομπότ που του άφησε ο πατέρας του, με τη βοήθεια ενός κοριτσιού (Chloë Grace Moretz). Με τους Sacha Baron Cohen και Ben Kingsley να δίνουν γερές ερμηνείες, και το ατμοσφαιρικό Παρίσι να μαγεύει σε κάθε πλάνο, ο Σκορσέζε απέδειξε πως με o,τι κι αν καταπιαστεί, το αποτέλεσμα θα είναι καλό – είτε αυτό είναι μια βίαιη γκανγκστερική ταινία, είτε ένα οικογενειακό, παραμυθένιο φιλμάκι.

Το κομμάτι: “Si Tu Veux Marguerite” – Jean – Michel Bernand

The Wolf of Wall Street (2013)

The only thing standing between you and your goal is the bullshit story you keep telling yourself as to why you can’t achieve it.

mv5boda5njmwnza3ov5bml5banbnxkftztgwoduyotg2mde-_v1_sx1777_cr001777738_al_

Με άλλο ένα βιογραφικό έργο – κωμωδία αυτή τη φορά – ακολουθούμε τον χρηματιστή Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio) από τα πρώτα δειλά βήματα ως το αμερικάνικο όνειρο, κι από κει στην διαφθορά και την εταιρική απληστία, με o,τι αυτή συνεπάγεται. Ναρκωτικά, γυναίκες, χρήμα και εξουσία: ο Jordan και η “αγέλη” του τα είχαν όλα, μέχρι να τους τα πάρει η φυλακή. Το καπιταλιστικό όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη και τα golden boys του χρηματιστηρίου το ζουν από πρώτο χέρι σε αυτή τη καυστική μαύρη σάτιρα του Σκορσέζε.

Το κομμάτι: “Everlong” – Foo Fighters

Silence (2016)

mv5bnjzjyja5odetzte0ns00mzlllwi0ngetnjnhmzfhzja0zdc1xkeyxkfqcgdeqxvymjc2ntc3nda-_v1_

Για την επόμενη ταινία του γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Το ιστορικό δράμα ακολουθεί δύο Ιησουίτες ιερείς (Andrew Garfield, Adam Driver) καθώς ταξιδεύουν στην Ιαπωνία του 17ου αιώνα, προσπαθώντας να προπαγανδίσουν τον χριστιανισμό και να βρουν τον μέντορά τους (Liam Neeson), και έρχονται αντιμέτωποι με την εχθρότητα και τη βία της ιαπωνικής κυβέρνησης. Περισσότερα τον Δεκέμβριο.

Advertisements

2 thoughts on “O Μάρτιν Σκορσέζε μέσα από 20 (+1) ταινίες του.

  1. Pingback: THIS IS NOT A BLOG

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s