Κριτική: I, Daniel Blake (2016)

Το I, Daniel Blake είναι το ακριβώς αντίθετο του εξαιρετικού La La Land, το οποίο, όπως είπε και ένας φίλος, δημιουργεί κατά τη διάρκεια του έναν κόσμο φούσκα που σε προστατεύει(;) από τον έξω κόσμο,τον κόσμο δηλαδή του I, Daniel Blake. Ενός κόσμου σκληρού, όπου το σύστημα θα κάνει τα πάντα για να σε εξευτελίσει και γιατί όχι, να σε πετάξει στον δρόμο.

Συνοπτικά, στη μιάμιση ώρα που διαρκεί η ταινία παρακολουθούμε την προσπάθεια του ηλικιωμένου Daniel Blake να πάρει ένα επίδομα. Η γραφειοκρατεία όμως και το κράτος “πρόνοιας” είναι εκεί για να του βάζουν το ένα εμπόδιο μετά το άλλο.

Ανα στιγμές χιουμοριστική, με εξαιρετικές ερμηνείες και καλή σκηνοθεσία, αυτή η ταινία καταλήγει να είναι από τις συγκινητικότερες της χρονιάς.

Δεν ξέρω κατά πόσο θα θυμόμαστε τη συγκεκριμένη ταινία για την καλλιτεχνική της αξία και ας κέρδισε το μεγάλο βραβείο των Καννών, αλλά σίγουρα έχει ξεχωρίσει για τις πολιτικές αντιδράσεις που προκάλεσε(εδώ και εδώ)

3/5

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s