Κριτική: Nocturnal Animals (2017)

“Our world is a lot less painful than the real world.”

Ο Michael Sheen σε μόλις μία σκηνή που εμφανίζεται δίνει το βασικό κλειδί του κεντρικού χαρακτήρα που υποδύεται η Amy Adams.

4100_d026_04210_r2_crop1478899509

Στον κόσμο όπου η τέχνη ως εμπόρευμα εξασφαλίζει μια πλουσιοπάροχη ζωή δίχως άγχος, η διαρκής παραγωγή της μοιάζει περισσότερο ως αποτέλεσμα “ώθησης και ανασφάλειας” παρά εσωτερικής ανάγκης. Έτσι, το συναίσθημα που υπήρξε γενεσιουργός αιτία της πρωταρχικής ενασχόλησης με αυτήν, αντικαταστάθηκε απ’ την κενότητα της ματαιοδοξίας.

Η αφύπνιση της Susan (Amy Adams) έρχεται από το παρελθόν: ένα βιβλίο του πρώτου συζύγου της (Jake Gyllenhaal) αφιερωμένο σ’ εκείνη. Σ’ αυτό το σημείο εισέρχεται η σκηνοθετική ευρηματικότητα του Tom Ford. Αντί να απεικονίσει το τέλος ενός έρωτα, και τις επίμονες ενοχές με ένα συνήθη μελοδραματικό τρόπο, επιλέγει να εξισώσει την εμπειρία με τη δημιουργία ενός έργου τέχνης.

amy-adams-in-nocturnal-animals

Ο χαρακτήρας του Gyllenhaal στην πραγματικότητα γράφει ένα ανοιχτό γράμμα στη γυναίκα που αγάπησε. Το μυθιστόρημά του αποτελεί μια παραβολή της σχέσης τους και της πορείας που είχε. Η προσπάθειά του να κάνει τα πάντα για εκείνη, μονάχα για να βρεθεί προδομένος απ’ την αδυναμία του. Το παρελθόν που επισκέπτεται ξανά η Susan επαναδιαμορφώνεται καθώς τον καταλαβαίνει πλέον, επιζητώντας έτσι ένα διαφορετικό παρόν, στο οποίο η νύχτα δε θα είναι το καταφύγιο της μέρας.

nocturnalanimals1

Επουλώνονται όμως ποτέ οι πληγές; Ο Ford δε διστάζει να δώσει τη δική του απάντηση στο δράμα των χαρακτήρων. Δύσκολα κάποιος θα ξεχάσει το τέλος της ταινίας, αφού πρώτα έχει οδηγηθεί σε μια πλήρη σκιαγράφηση των ζωών τους. Σε αυτήν φυσικά βοηθούν απολύτως όλοι οι ηθοποιοί, σε μια σπάνια στιγμή που καμία ερμηνεία δε βρίσκεται καν στο μέτριο.

Η Amy Adams μοιάζει με δύο διαφορετικούς ανθρώπους στο ίδιο σώμα, ερμηνεύοντας σχεδόν αποκλειστικά με το πρόσωπό της. Ο Gyllenhaaal απ’ την άλλη είναι σταθερά σπαρακτικός ως το τέλος, με κρυφό πλεονέκτημα το συμπαραστάτη του Michael Shannon σε έναν ακόμα εξαιρετικό ρόλο.

nocturnalanimals3

Ο Tom Ford επιστρέφοντας μετά από έξι χρόνια, αποδεικνύει την κινηματογραφική του οξυδέρκεια όχι μόνο στο σενάριο ή τη σκηνοθεσία, αλλά τόσο στο μοντάζ όσο και στον ήχο, με προεξέχουσα τη δουλειά του Lon Bender.

Το 2017 μας δίνει ήδη μία από τις καλύτερες ταινίες του.

Βαθμολογία: 3.5/5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s