Kριτική: Tower (2016)

Σκηνοθεσία: Keith Malard

Με τις φωνές των: Violett Beane, Louie Arnette, Blair Jackson

1η Αυγούστου 1966, Πανεπιστήμιο του Τέξας. Ένας άντρας μπαίνει στον ανελκυστήρα και ανεβαίνει στον 27ο όροφο του Πύργου του Πανεπιστημίου. 96 λεπτά αργότερα, όταν σκοτώνεται από σφαίρα τοπικού αστυνομικού, 16 άτομα θα έχουν πέσει νεκρά και άλλα 31 θα έχουν τραυματιστεί από το όπλο του. Πρόκειται για την πρώτη προμελετημένη φονική επίθεση σε πανεπιστήμιο ή εκπαιδευτικό χώρο – και δυστυχώς ακολούθησαν πολλές άλλες. Πενήντα χρόνια αργότερα, το «Tower» έρχεται να διηγηθεί ξανά το περιστατικό όπως ακριβώς το έζησαν κάποιοι ως παρατηρητές, θύματα, αστυνομικοί ή δημοσιογράφοι.

mv5bytniotc2otmtytc1ys00mgy3lwizzgqtmdi0y2vmntq2nzc0xkeyxkfqcgdeqxvyntezndy5mjm-_v1_

Έχοντας ως βάση κυρίως τις μαρτυρίες των ατόμων αυτών και όσα μετέδιδαν τα τοπικά μέσα εκείνη την ημέρα, το ντοκιμαντέρ απεικονίζει το έγκλημα με έναν συνδυασμό κινουμένων σχεδίων, άμεσων συνεντεύξεων, και αυθεντικών πλάνων και αποσπασμάτων από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Οι ξεχωριστές ιστορίες των εμπλεκόμενων ξεκινούν όλες γεμάτες χρώμα και ζωντάνια, μέχρι ο σκοπευτής να «πυροβολήσει» τη συνείδησή τους και να τους παρασύρει στον ασπρόμαυρο, άτονο, γεμάτο φόβο κόσμο του.

Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα ντοκιμαντέρ που αφορούν στο ίδιο ή σε παρόμοια περιστατικά, το «Tower» δεν ασχολείται σχεδόν καθόλου με τον δράστη. Το όνομα του αναφέρεται προς το τέλος, δεν τον βλέπουμε παρά μόνο σε μια φωτογραφία εφημερίδας (στην ηλικία των τριών, με ένα όπλο σε κάθε χέρι), δεν μαθαίνουμε το οικογενειακό ιστορικό του. Κανένας από τους αφηγητές δεν τον ήξερε από πριν.  Ένας από τους παρευρισκόμενους, ακόμη και τόσα χρόνια μετά, τον χαρακτηρίζει ως τέρας. Ένα από τα θύματα ως έναν μπερδεμένο νεαρό άντρα τον οποίο έχει συγχωρήσει.

vfvwfe

Αντί να αναλώσει χρόνο στον δράστη – κάτι που έχουν κάνει πολλές παρόμοιες προσπάθειες πριν από αυτό – το ντοκιμαντέρ αφιερώνει κάθε του λεπτό στις μαρτυρίες των απλών ανθρώπων που από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκαν ανάμεσα σε ζητήματα επιβίωσης και ηθικής. Σε πράξεις γενναιότητας και αλληλοβοήθειας ή σε πράξεις που οι ίδιοι αναγνώρισαν ως δειλές. Σε αποφάσεις δευτερολέπτων, σε συναισθήματα μπερδεμένα και σε χαμένες ζωές.

Αποτυπώνοντας τόσο το τραύμα όσο και την ελπίδα, ο Malard βρήκε την χρυσή τομή ανάμεσα στη προφορική μαρτυρία και το οπτικοποιημένο ποίημα και κατάφερε να συγκινήσει όχι με μελοδραματικές εκφράσεις και εφέ, αλλά ακριβώς επειδή η δουλειά του είναι τόσο αυθεντική που αναγνωρίζεις κάθε κομμάτι της ως ένα μελανό ή λαμπερό σημείο βγαλμένο από την πραγματικότητα κι όχι κάποιο μακρινό σενάριο.

4,5/5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s