Οι Ulver είναι από άλλη διάσταση.

Σε έναν δίκαιο κόσμο, οι Ulver θα θεωρούνταν πρότυπο καλλιτεχνών λόγω της ιδιαίτερης μουσικής πορείας που έχουν ακολουθήσει σ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας τους. Δυστυχώς, όμως, ο κόσμος είναι άδικος, οπότε οι Ulver είναι πολύ πιο άγνωστοι απ’ ότι θα έπρεπε, αν και δεν τους ενδιαφέρει και τόσο.

Έμείς, με αφορμή τη νέα τους δισκάρα, αλλά και για να τους ανταποδώσουμε το δώρο της ύπαρξής τους και των υπέροχων στιγμών που μας έχουν χαρίσει,αποφασίσαμε να πούμε μερικά λόγια για την μέχρι τώρα πορείας τους.

Το 1993, ο Νορβηγός Krystoffer Rygg θα ιδρύσει ένα συγκρότημα ονόματι Ulver.  Εκείνη την εποχή, στη χώρα έκανε τα πρώτα τουdownload (9) βήματα ένα καινούριο μουσικό είδος, το Black Metal. Ήταν επόμενο, λοιπόν, και το νεοιδρυθέν συγκρότημα να δοκιμάσει της δυνάμεις του σε αυτό το είδος, αναμειγνύοντας το όμως με φολκλορικά μουσικά στοιχεία. Αποτέλεσμα, ήταν τρεις δίσκοι-διαμάντια του είδους (Bergtatt – Et eeventyr i 5 capitler, Kveldssanger, Nattens madrigal).

 

Και αφού έβγαλαν τρεις δισκάρες  οι Ulver αποφάσισαν να βάλουν πλώρη για άλλα μουσικά μέρη, αφήνοντας τους πάντες μουδιασμένους. Η αλλαγή ξεκίνησε με την ένταξη του Tore Ylwizaker, ύστερα από πρόσκληση του Kristoffer. Σκοπός αυτής της προσθήκης στο συγκρότημα, ήταν η διάθεση για πειραματισμό με άλλα μουσικά είδη. Αποτέλεσμα αυτής της μεταστροφής ήταν ο διπλός δίσκος Themes from William Blake’s The Marriage of Heaven and Hell. Ηλεκτρονικοί και industrial ήχοι μπλέκονται με το progressive metal και το avant garde rock και σε συνδυασμό με κάποια ambient περάσματα, αλλά και την μοναδική φωνή του Krystoffer το αποτέλεσμα είναι ένα μοναδικό και άκρως πειραματικό άλμπουμ.

Αυτή η αλλαγή δεν βρήκε σύμφωνα τα περισσότερα μέλη του συγκροτήματος, τα οποία την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια, αλλά και τους φανς, οι οποίοι άρχισαν τις γκρίνιες. Τα εναπομείντα μέλη, έβγαλαν ένα EP με τίτλο Metamorphosis, στο οποίο είχαν και μια ανακοίνωση στην οποία δήλωναν πως θα ακολουθούν τα μουσικά τους ένστικτα και όποιος δεν επιθυμεί να τους ακολουθήσει είναι ελεύθερος να τους αφήσει στην ησυχία τους.

Ulver is obviously not a black metal band and does not wish to be stigmatized as such. We acknowledge the relation of part I & III of the Trilogie (Bergtatt & Nattens Madrigal) to this culture, but stress that these endeavours were written as stepping stones rather than conclusions. We are proud of our former instincts, but wish to liken our association with said genre to that of the snake with Eve. An incentive to further frolic only. If this discourages you in any way, please have the courtesy to refrain from voicing superficial remarks regarding our music and/or personae. We are as unknown to you as we always were.

Επόμενος δίσκος το Perdition City(2000), το οποίο σήμανε και την έναρξη μιας νέας εποχής για το συγκρότημα. Σκοτεινή, ατμοσφαιρική electronica με κινηματογραφική αισθητική, ο δίσκος αποτελεί το soundtrack σε μια φανταστική ταινία,  αν και στη συνέχεια έγραψαν μουσική για ταινίες που όντως γυρίστηκαν. Ένας πραγματικά ιδιαίτερος δίσκος, που σας καλεί να τον ακούσετε όσο περπατάτε στα βρεγμένα σοκάκια της πόλης σας.

Στη συνέχεια ακολούθησαν, οι εκδόσεις αρκετών EP και soundtrack, μέχρι να έρθει το 2005, όπου βγάζουν νέο δίσκο, ονόματι Blood Inside. Αυτή τη φορά δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους σε πιο ροκ μονοπάτια με τα τραγούδια να μην έχουν να ζηλέψουν και πολλά από τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους. Δυό χρόνια αργότερα όμως, το 2007, θα βγάλουν έναν από τους καλύτερους δίσκους της καριέρας τους, το Shadows of the Sun Σκοτεινό, βαρύ και μινιμαλιστικό είναι από εκείνα τα άλμπουμ που πρέπει να τα ακούσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες ώστε να τα απολαύσεις όπως πρέπει, με τον Kristoffer να αναφέρει πως πρόκειται για τον πιο προσωπικό τους δίσκο.

Το 2011, και αφού πλέον το συγκρότημα είχε γίνει κουαρτέτο με την προσθήκη του Daniel O’Sullivan, κυκλοφορούν το War of Roses, τον ίσως πιο προσβάσιμο, αλλά και αδύναμο δίσκο τους, χωρίς αυτό να σημαίνει και πολλά, αφού όταν έχεις κάνει τόσα αριστουργήματα, ένας απλά καλός δίσκος φαίνεται πολύ μικρός στη σύγκριση.

Το 2011 όμως αποτελεί σημείο καμπής για το συγκρότημα, αφού θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά ζωντανά τη μουσική τους στην Όπερα του Όσλο. Η συναυλία ήταν τρομερά ατμοσφαιρική και ευτυχώς κυκλοφόρησε ένα dvd, ώστε να μπορούν να την απολαύσουν και όσοι άτυχοι δεν μπόρεσαν να είναι εκεί. Από εκείνη τη χρονιά το συγκρότημα ξεκίνησε περιοδείες και υπενθυμίζουμε πως φέτος θα επισκεφτούν την Αθήνα για μια και μόνο συναυλία.

 

 

Ύστερα, κυκλοφορούν το Childhood’s End με διασκευές ψυχεδελικών τραγουδιών των ’60s, αλλά ο σημαντικός δίσκος είναι ο επόμενος, το Messe I.X-VI.X.  Εκεί, λοιπόν, που έλεγες πως είχαν παίξει τα πάντα βγάζουν αυτή την επική δισκάρα και μας παίρνουν τα μυαλά. Σε συνεργασία με την Tromsø Chamber Orchestra παραδίδουν αυτό το ιδιαίτερο μείγμα κλασικής και ηλεκτρονικής μουσικής με λίγα ψήγματα από ροκ και μέταλ διατηρώντας παράλληλα το πιο χαρακτηριστικό τους στοιχείο, τη σιωπή. Το μόνο μειονέκτημα σε αυτόν τον δίσκο είναι ότι δεν ακούμε τη φωνάρα του Kristoffer, παρά μόνο σε ένα τραγούδι.

 

Αυτές τις μέρες θα κυκλοφορήσει ο νέος τους δίσκος, The Assassination of Julius ulver-the-assassination-of-julius-caesarCaesar, τον οποίον οι ίδιο έχουν χαρακτηρίσει ως τον πιο ποπ δίσκο τους. Πέρυσι,
κυκλοφόρησαν έναν live δίσκο με αυτοσχεδιασμούς πάνω σε παλιά τραγούδια τους, ο οποίος είναι πολύ πιο ενδιαφέρον απ’ όσο μπορεί να ακούγεται, ενώ το 2014 κυκλοφόρησαν το Terrestrials σε συνεργασία με τον Sunn O))).

Αυτή, λοιπόν, ήταν η άκρως ενδιαφέρουσα εξέλιξη των Ulver. Κάπου εδώ πρέπει να σας αφήσω μόνους σας, όμως, για να ακούσω τη δισκάρα.

Τα λέμε στο επόμενό τους Αριστούργημα!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s