Personal Shopper (2017)

Το γιούχαρισμα ταινιών στις Κάννες μπορεί να έχει διάφορα επίπεδα ανάγνωσης: άλλοτε να λειτουργεί ως ένα διαφημιστικό κόλπο και άλλοτε να είναι μια απόλυτα ειλικρινής αντίδραση σε μια ταινία, η οποία είναι τόσο ιδιαίτερη που προφανώς δεν μπορεί να γίνει άμεσα αποδεκτή από όλους, βλέπε Fire Walk With Me.

Το γεγονός, λοιπόν, ότι κατά τη διάρκεια του περσινού φεστιβάλ των Καννών, ακούστηκαν γιουχαρίσματα στην προβολή του Personal Shopper με έκανε να πιστεύω πως πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ταινία. Αυτό το προαίσθημα ενισχύθηκε και από τις ξένες κριτικές, οι οποίες έκαναν λόγο για μια πραγματικά διαφορετική ταινία, για κάτι, παρόμοιο του οποίου, δεν έχουμε ξαναδεί.

Δυστυχώς, μετά τη θέαση της ταινίας δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Κατά τη διάρκειά της ακολουθούμε την κατσουφιασμένη Kristen Stewart να περιπλανιέται σε μαγαζιά αγοράζοντας ρούχα για το αφεντικό της και να περιμένει να επικοινωνήσει με το φάντασμα του αδερφού της. Στο ενδιάμεσο αυτού του χρόνου την βλέπουμε να στέλνει μηνύματα σε κάποιον άγνωστο, ο οποίος την ρωτάει περίεργα πραγματάκια.

Το βασικό θέμα της ταινίας είναι ότι μπλέκει δύο διαφορετικές και εν δυνάμει ενδιαφέρουσες ιδέες χωρίς στο τέλος να οδηγεί στην κορύφωση καμιά από αυτές. Κάποιες στιγμές θα ήθελε να είναι μεταφυσικό θρίλερ, αλλά μετά από λίγο αλλάζει γνώμη και δίνει έμφαση μόνο στο θρίλερ.  Σκηνοθετικά, τα πράγματα είναι συμπαθητικά, αν και θα μπορούσε ο Assayas να μας προσφέρει κάποιες πιο έντονες στιγμές, παρά να ακολουθεί την Stewart πάντα από απόσταση.
Αποτέλεσμα εικόνας για personal shopper screencaps
Ερμηνευτικά, η Stewart ναι μεν παίρνει την ταινία πάνω της, αν και εχω κάποιες υποψίες οτι έπαιζε τον εαυτό της. Επίσης, δεν ξέρω αν μπορούμε να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη για μια ερμηνεία όταν στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας η ηθοποιός στέλνει μηνύματα, αγοράζει ρούχα και περιφέρεται στο Παρίσι με το μηχανάκι της.
Συνοψίζοντας, η ταινία (μάλλον) ήθελε να πει κάποια πράγματα για τον θρήνο και τα υπαρξιακά ερωτήματα που εκείνος δημιουργεί, αλλά τελικά το μόνο που κατάφερε ήταν να μείνει ανολοκλήρωτη με δυο ιδέες που είτε χρειάζονταν περισσότερη επεξεργασία, ώστε να μπορέσουν να συνυπάρξουν μαζί, είτε θα μπορούσαν να χωριστούν σε δυο διαφορετικές ταινίες.

2/5

Advertisements

2 thoughts on “Personal Shopper (2017)

  1. Συμφωνώ απόλυτα με την άποψή σου. Περίμενα και εγώ να δω κάτι περισσότερο από την συγκεκριμένη προσπάθεια, αλλά ο Assayas συνέχισε σχεδόν ανόρεχτα την ιστορία της εξαφανισμένης Kristen από το Clouds of Sils Maria. Κρίμα!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s