Wonder Woman (2017)

H πρώτη σόλο ταινία της Wonder Woman έπρεπε να πετύχει. Αρχικά, η όποια ενδεχόμενη αποτυχία της θα αποτελούσε ταφόπλακα για το DCEU, το οποίο δεν έχει γίνει αποδεκτό από το ευρύ κοινό. Πέρα όμως από το οικονομικό σκέλος, η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί την πρώτη ουσιαστική απόπειρα μεταφοράς στη μεγάλη οθόνη κάποιας γυναικείας υπηρηρωίδας (η ταινία της Ηλέκτρας δεν μετράει καν) με τη σκηνοθεσία να έχει δωθεί σε γυναίκα, κάτι που αποτελεί πρωτόγνωρο γεγονός για τα δεδομένα blockbuster ταινιών. Βέβαια, να πούμε πως η Wonder Woman δεν είναι μια τυχαία ηρωίδα, αλλά θεωρείται σύμβολο του φεμινισμού, οπότε η ταινία της διέθετε ακόμα μεγαλύτερο βάρος.

Η ταινία ξεκινάει και τελειώνει  στο παρόν, αλλά στο ενδιάμεσο μεταφερόμαστε στην εποχή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τότε δηλαδή που οι γυναίκες άρχισαν να διεκδικούν το δικαίωμα τους στη ψήφο. Πριν όμως μεταφερθούμε στα χαρακώματα του πολέμου και στο βρώμικο και σκοτεινό Λονδίνο, κάνουμε μια -αρκετά μεγάλη- στάση στη Θεμίσκυρα, το νησί των Αμαζόνων. Η αλλαγή των σκηνικών, δίνει μια ιδιαίτερη ομορφιά στην ταινία, αφού συνδυάζει την αρχαία μεγαλοπρέπεια και το φανταστικό φυσικό περιβάλλον του νησιού με τη σκοτεινιά ενός κόσμου που βρίσκεται σε πόλεμο.  Αυτή η αλλαγή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και στην εξέλιξη του χαρακτήρα της Diana, η οποία στην αρχή -σαν έφηβη, αφελής επαναστάτρια- θεωρεί πως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και να φέρει την ειρήνη, ενώ σταδιακά συνειδητοποιεί πως τα πράγματα δεν είναι όσο απλοϊκά φαίνονται.

Αυτή ακριβώς η αρχική στάση της πρωταγωνίστριας είναι που διαφοροποιεί και τη συγκεκριμένη ταινία από τις υπόλοιπες προσθήκες στο DCU, τουλάχιστον εκείνες του Snyder. Η Wonder Woman αφήνει στην άκρη τον κυνισμό του Batman και τον προβληματισμό του Superman για το πως μπορεί να διαχειριστεί σωστά τις υπερδυνάμεις του αποτελώντας μια αφελή ηρωίδα, η οποία σαφέστατα δεν ανήκει στην εποχή μας (και γι’ αυτό η ταινία δεν διαδραματίζεται στο παρόν θα πρόσθετα εγώ). Για το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας θεωρεί πως μπορεί να σώσει τους πάντες και πως οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί για κακό, παρά μόνο αν έχει βάλει το χεράκι της κάποια ανώτερη οντότητα. Αυτή ακριβώς η απλοϊκότητα στον τρόπο που αντιλαμβάνεται στον κόσμο και η οποία οφείλεται στον τρόπο και χώρο που μεγάλωσε, φέρνει στο μυαλό τις πρώτες ταινίες του Superman. Πράγμα καθόλου τυχαίο, αφού όπως δήλωσε και η σκηνοθέτιδα της ταινίας Petty Jenkins, αυτές οι ταινίες αποτέλεσαν και μεγάλη επιρροή για εκείνη της Wonder Woman.

Ο συνδυασμός έντονων και μουντών χρωμάτων μαζί με τις αστείες καταστάσεις που προκύπτουν -κυρίως- από την “μετακόμιση” της Diana στον αναπτυγμένο κόσμο είναι σίγουρα τα καλύτερα στοιχεία μιας ταινίας, η οποία, δυστυχώς, δεν είναι όσο τέλεια θα περίμενε κανείς με βάση την ανταπόκριση των ξένων κριτικών. Οι σκηνές δράσεις, πέρα από εκείνες στη  Θεμίσκυρα που είναι εντυπωσιακότητες, κουράζουν σε κάποια σημεία εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης slow motion, αλλά και της μέτριας σκηνοθεσίας τους, η οποία είναι λες και η Gal Gadot μένει ακίνητη και απλώς την κουνάνε προς όποια κατεύθυνση κρίνεται απαραίτητο. Αδύναμη ήταν και η τελική μονομαχία με τον βασικό κακό να αποτελεί μια μικρή απογοήτευση, τόσο εμφανισιακά, όσο και λόγω κινήτρων.

Αποτέλεσμα εικόνας για wonder woman

Ερμηνευτικά, τα πράγματα είναι ικανοποιητικά, αν και η Gal Gadot, όσο άξια και να είναι ως Wonder Woman, δεν μπορεί να σταθεί στο ίδιο επίπεδο, όταν ο ρόλος της απαιτεί κάτι παραπάνω ερμηνευτικά. Κανείς βέβαια, δεν περίμενε να το κάνει αυτό, οπότε δεν έχει νόημα να γκρινιάζω για λεπτομέρειες. Το υπόλοιπο καστ, ήταν απόλυτα ικανοποιητικό.

Συνοψίζοντας, η ταινία εκμεταλλεύεται το background της Wonder Woman και προσφέρει τα έντονα, φωτεινά χρώματα και τα κωμικά στοιχεία που ζήταγαν οι περισσότεροι. Προσωπικά, πιστεύω πως αυτή η προσέγγιση ήταν καλοδεχούμενη και λειτούργησε σε αυτήν την ταινία λόγω του οτι μεγάλο μέρος της διαδραματιζόταν στη Θεμίσκυρα, ένα νησί με μηδενικά προβλήματα, αλλά θα ήταν λάθος και οι υπόλοιπες ταινίες να αποκτήσουν αυτόν τον τόνο. Όπως και να έχει, η ταινία θα σας διασκεδάσει και οι δυόμιση ώρες θα κυλήσουν πολύ γρήγορα παρά τα όποια μικρά ελαττώματα. Και ναι, η πρώτη ταινία με γυναίκα υπερήρωα μπορεί να θεωρηθεί πετυχημένη.

3/5

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s