Shimmer Lake (2017)

To 2000 το Memento του Christopher Nolan τάραξε τα νερά του ανεξάρτητου κινηματογράφου χάρη στην τολμηρή του αφήγηση με την ιστορία να ξεκινάει από το τέλος και να καταλήγει στην αρχή. 17 χρόνια αργότερα, το Shimmer Lake σε παραγωγή Netflix και σκηνοθεσία του πρωτοεμφανιζόμενου Οren Uziel δοκιμάζει να κάνει το ίδιο. Αλλά ας είμαστε σοβαροί, Memento δεν γίνεσαι, γεννιέσαι!

Σε γενικές γραμμές -μιας και δεν μπορούμε να πούμε πολλά, λόγω της ιδιαίτερης δομής της ταινίας-  παρακολουθούμε έναν σερίφη, ο οποίος προσπαθεί να εντοπίσει τους ανθρώπους που λήστεψαν μια τράπεζα.  Το σενάριο, αν και απλοικό, καταφέρνει να κερδίσει το ενδιαφέρον του θεατή λόγω της δομής του, η οποία αποκαλύπτει τα μυστικά σιγά σιγά. Παράλληλα, υπάρχουν και αρκετές στιγμές μαύρου χιούμορ που δίνουν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην ταινία. Δυστυχώς, όμως, αυτό το χιούμορ δεν είναι πάντοτε πετυχημένο, με κάποιες -ελάχιστες- στιγμές να αγγίζει τα όρια της παρωδίας.

Ερμηνευτικά, τα πράγματα είναι καλά προς μέτρια, γεγονός που ίσως να οφείλεται πως οι περισσότεροι ηθοποιοί είναι γνωστοί από κωμωδίες και αδυνατούν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω όταν το απαιτεί ο ρόλος. Και ενώ οι περισσότεροι κωμικοί απο αυτούς έχουν αναλάβει τους αντίστοιχους ρόλους, μόνο ο Benjamin Walker δεν τα καταφέρνει ιδιαίτερα, αφού ο ρόλος του ως σερίφης απαιτούσε κάτι παραπάν από μερικές ατακές με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο πειστικός.

Το βασικότερο πρόβλημα, όμως, της ταινίας είναι η δομή της. Ενώ η αντίστροφη αφήγηση λειτούργησε εξαιρετικά στο Memento, αφού από τη μια κατάφερε να βάλει τον θεατή στη θέση του πρωταγωνιστή δίνοντας μια ιδέα για το πως αντιλαμβάνεται εκείνος τον κόσμο και από την άλλη να αποκαλύπτει την μια ανατροπή μετά την άλλη, στο Shimmer Lake υπάρχει μόνο και μόνο για να μας εντυπωσιάσει. O μόνος λόγος που χρησιμοποιήθηκε ο συγκεκριμένος τρόπος αφήγησης ήταν για να μπορέσει το απλοικό σενάριο να φανεί κάπως πιο ανατρεπτικό. Και ναι, μπορεί, όπως είπαμε νωρίτερα, οι ανατροπές να λειτουργούν, αλλά από εκεί και πέρα η ουσία δίνει τη θέση της στο στυλ.

Η ταινία σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί κακή, απλώς θα μπορούσε να ήταν πολλά επίπεδα καλύτερη, αν αυτή η αφηγηματική δομή φαινόταν σαν μια οργανική προέκταση του σεναρίου και όχι σαν ένα τρικ εντυπωσιασμού!

3/5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s