Music meets Cinema: David Fincher

Πριν γίνει γνωστός με το Fight Club και το Se7en, ο σπουδαίος David Fincher είχε περάσει και από το πόστο του σκηνοθέτη music video. Δυστυχώς για αυτόν, τα τραγούδια τα οποία σκηνοθετούσε ήταν κυρίως pop με αποτέλεσμα η δουλειά του να αντιμετωπίζεται με αδιαφορία, αφού δεν ήταν τόσο artsy, όσο εκείνες των Jonathan Glazer, Spike Lee κλπ. Γι’ αυτό είμαστε εμείς εδώ, όμως, για να σας αποδείξουμε πως το ταλέντο του και η επιμονή του στην λεπτομέρεια δεν ήταν στοιχεία τα οποία απέκτησε κατά τη διάρκεια της σκηνοθεσίας των ταινιών του, αλλά προϋπήρχαν από νωρίτερα.

Πριν παρουσιάσουμε κάποια από τα 55(!) music videos του Fincherάρα, ας πούμε λίγα λόγια για το στυλ κινηματογράφησής του. Αν πάρεις ένα τυχαίο, σύγχρονο, αλλά και σχετικά παλιότερο music video pop μουσικής, το πιθανότερο είναι πως θα παρατηρήσεις οτι ο τρόπος κινηματογράφισης είναι τυχαίος. Τα cuts γίνονται όσο πιο γρήγορα είναι δυνατόν, ώστε να δοθεί η αίσθηση ζωντάνιας στο βίντεο και κατά πάσα πιθανότητα, το 90% του χρόνου η κάμερα θα είναι κολλημένη πάνω στον/-η τραγουδίστρια ή έστω σε κάποιο πανέμορφο μοντέλο. Όλα αυτά είναι ψιλοαναμενόμενα, από τη στιγμή που ο βασικός σκοπός ενός τέτοιου βίντεο είναι να διαφημίσει όσο καλύτερα γίνεται το νέο single. Τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά, όμως, στην περίπτωση του Fincher, ο οποίος επιλέγει μέσω των cuts, να συμβαδίσει με τον ρυθμό του τραγουδιού και να τονίσει τους στίχους και τα φωνητικά. Αν τώρα, στο βιντεάκι περιλαμβάνεται και κάποια χορογραφία, πάλι στην ίδια λογική, θα κόβει τα πλάνα με τέτοιο τρόπο, ώστε να αναδεικνύει την κίνηση των χορευτών και όχι απλά για να εντυπωσιάσει. Έχοντας αυτά κατά νου, πάμε να ρίξουμε μια ματιά σε κάποιες από τις σημαντικότερς σκηνοθετικές του δουλειές πριν ασχοληθεί με τις ταινίες.

 

Aerosmith – Janie’s Got A Gun (1989)

Σε αυτή τη συνεργασία με τους Aerosmith τολμάει να ασχοληθεί με ένα θέμα taboo, όπως η παιδική κακοποίηση. Αν σκεφτούμε πως γενικά ο Fincher ασχολήθηκε και με ακραία εγκλήματα (Se7en, Zodiac) καταλαβαίνουμε πως αυτό το music video θα μπορούσε να αποτελεί και προάγγελο αυτών των ταινιών.

Madonna – Bad Girl  (1993)

Η τελευταία συνεργασία του David με την βασίλισσα της Ποπ είναι ένα ανατριχιαστικό music video μυστηρίου με σινεφίλ αναφορές στο Looking for Mr. Goodbar και το Wing of Desire. O ατμοσφαιρικός φωτισμός, μερικά εξαιρετικά πλάνα, αλλά και ένα τρομερό καστ με μπροστάρη τον Christopher Walken προσφέρουν μια ιδιαίτερα κινηματογραφική αισθητική στο τελικό αποτέλεσμα.

Michael Jackson – Who is it? (1992)

Ναι, ναι και πάλι ναι! Ο βασιλιάς της ποπ συνεργάζεται με έναν από τους καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών σε ένα από τα αγαπημένα μου, αν και σχετικά αδικημένα, τραγούδια του Μιχαλάκη. Με χρωματική παλέττα που θυμίζει τις ταινίες του, ο Fincher σκηνοθετεί το video δημιουργώντας μια άκρως ερωτική ατμόσφαιρα. Κάπου πρέπει να είδα και μερικές αναφορές στο Blue Velvet του Lynch, οπότε μπορούμε να μιλάμε για άλλο ένα music video του με αναφορές σε ταινίες. Και ναι,  πρόκειται για ένα απο τα ελάχιστα, αν όχι το μόνο, music video όπου ο MJ δεν μας παρουσιάζει ούτε μισή χορευτική κίνηση!

 

A Perfect Circle – Judith (2000)

Αρχικά, το συγκρότημα ήθελε το βίντεο να περιλαμβάνει κάποια ιστορία, αλλά τελικά λόγω πιεστικού χρονοδιαγράμματος δε συνέβη κάτι τέτοιο, οπότε η λύση που βρέθηκε ήταν να κινηματογραφεί μια “πρόβα” του συγκροτήματος. Σίγουρα, η ιδέα δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά λίγο τα εφέ που χρησιμοποιεί ο Fincher, λίγο το τραγούδι, αλλά κυρίως η φωνάρα του Keenan προσθέτουν πόντους στο τελικό αποτέλεσμα.

Nine Inch Nails – Only (2005)

Ένα κομπιούτερ, ένα φλιτζάνι με καφέ και αυτή η χαζομαρούλα με τις “καρφίτσες” που όταν την ακουμπούσες άλλαζε σχήμα, είναι το πρωταγωνιστικό τρίο σε αυτό το music video. Βαρετό θα σκεφτεί κάποιος αφελής, αλλά το τελικό αποτέλεσμα δεν θα τον επιβεβαιώσει, αφού ο Fincher αποδεικνύει πως δεν έχει σημασία τι κάνεις, αλλά πως το κάνεις. Η συγκεκριμένη δουλειά δείχνει δυο πράγματα για αυτόν τον σκηνοθέτη. Πρώτον, μπορεί να μετατρέψει οποιαδήποτε βαρετή ιδέα σε κάτι τουλάχιστον διασκεδαστικό (βλ. Social Network). Πραγματικά, αν ποτέ κάνει crowdfunding ζητώντας χρηματοδότηση για μια ταινία με θέμα πχ την καθημερινότητα ενός μυρμηγκιού, εγώ θα είμαι από τους πρώτους που θα τον στηρίξει. Δεύτερον, μας δείχνει την αγάπη του για το CGI, το οποίο όμως, σε αντίθεση με την πλειονότητα των σύγχρονων σκηνοθετών, το χρησιμοποιεί με εξαιρετική σύνεση. Για περισσότερα σχετικά με το θέμα μπορείτε να ρίξετε μια ματιά εδώ.

 

George Michael – “Freedom! ‘90,”  (1990)

Συνεχίζοντας τη λογική της αμέσως προηγούμενης παραγράφου, ο ποπ ύμνος του George Michael(RIP), Freedom! ’90,  θα μπορούσε πέρα από βαρεμάρα να προκαλεί και συναισθήματα ζήλειας, αφού όσο διαρκεί το μόνο που βλέπουμε είναι μερικά supermodels να… σιγοτραδουγάνε τους στίχους του τραγουδιού. Εννοείται πως αυτό το κόνσεπτ μόνο ο Fincher θα το έκανε να δουλέψει, αλλά και πάλι, έχει σημασία να δούμε το πως. Όταν στην εισαγωγή λέγαμε πως τα cuts του είναι υπολογισμένα μέχρι κεραίας ε, για κάτι video σαν και αυτό μιλάγαμε. Παράλληλα, αν παρατηρήσετε, το video ξεκινάει και τελειώνει με την κάμερα να περνάει μέσα από μια καρέκλα. Γενικά, tracking shots τέτοιου είδους τα αγαπάει ο David, αφού συναντάμε συχνά παρόμοιες κινήσεις τις κάμερας με χαρακτηριστικότερη εκείνη στο Panic Room, την οποία μπορείτε να θυμηθείτε εδώ.

 

Madonna – Express Yourself,  Madonna (1989)

Εμπνευσμένο από το Metropolis, με εξαιρετικά σκηνικά και μια στρατιά από γυμνασμένα αντρικά κορμιά, το Express Yourself, αποτελεί μια από τις καλύτερες συνεργασίες των δύο αυτών καλλιτεχνών, με το βίντεο να είναι το πιο ακριβό της εποχής του.

 

Justin Timberlake – Suit & Tie (2013)

Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Fincher πειραματίστηκε με το ασπρόμαυρο στα music videos που σκηνοθέτησε, οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί δεν το έχουμε δει σε κάποια ταινία του. Βαθειά μέσα μου ελπίζω κάποια στιγμή να γίνει και αυτό  και πάω στοίχημα ότι θα είναι από τις αρτιότερες αισθητικά ταινίες του. Μέχρι τότε, μπορούμε να απολαμβάνουμε τον Timberlake να χορεύει και τον Fincher να τοποθετεί την κάμερα στο κατάλληλο, κάθε φορά σημείο. Καθόλου τυχαία, με αυτό το βίντεο τσίμπησε και το δεύτερο του Grammy καλύτερου music video.

 

Madonna  – Vogue, (1990)

Αν έπρεπε να κρατήσουμε μόνο μια δουλειά του σπουδαίου σκηνοθέτη από την εποχή που γύριζε βιντεάκια για ποπ -κυρίως- τραγουδιστές θα κρατάγαμε το Vogue. Πάλι ασπρόμαυρο, αν και αισθητικά πλησιάζει περισσότερο την αισθητική του Sin City (#Fincher_για_σκηνοθεσία_SinCityTvSeries), με την Madonna σε τεράστια κέφια, αυτό το music video είναι μια τελειότητα σε όλους τους τομείς από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο!

Εσάς, ποιά είναι το αγαπημένο σας music video του David Fincher;

 

Advertisements

3 thoughts on “Music meets Cinema: David Fincher

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s