Το Mute μας αφήνει άφωνους, αλλά όχι για καλό λόγο.

Άσχημο πράγμα να περιμένεις μια ταινία πως και πως, αλλά τελικά να μην ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σου. Έτσι και το Mute του συμπαθητικού Duncan Jones με είχε προετοιμάσει για μεγάλα πράγματα και τελικά με άφησε άφωνο να κοιτάω την οθόνη απορημένος. Αντικρουόμενα συναισθήματα, αφού σε καμιά περίπτωση δεν είναι ταινία που “δεν βλέπεται”, αλλά στο τέλος απλώς με άφησε αδιάφορο. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, ίσως η ταινία να αξίζει μια θέση στη σελίδα των Μέτριων στο facebook. Δεν είναι ούτε καλή, ούτε κακή. Απλά μέτρια. Σου αφήνει ένα κενό, σε κάνει να νιωθεις μουδιασμένος και είναι κρίμα.

Η ταινία μας μεταφέρει σαράντα χρόνια από τώρα σε ενα Βερολίνο που ναι μεν μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από τον κόσμο του Blade Runner, αλλά συνεχίζει να θυμίζει την πόλη του σήμερα. Εκεί, ο Leo( Alexander Skarsgård), ένας μουγγός bartender, ψάχνει να βρει την κοπέλα του που τόσο πολύ αγαπάει και η οποία εξαφανίστηκε μυστυριωδώς. Παράλληλα, παρακολοθούμε και την ιδιαίτερη ζωή του Cactus (Paul Rudd) με τις δύο αυτές ιστορίες να συνδεόνται ελάχιστα, όπως αποδεικνύεται. Οι φίλοι του Moon, του σκηνοθετικού ντεμπούτου θα χαρούν βλέποντας κάμποσες αναφορές στην ταινία, αλλά από εκεί και πέρα τα πράγματα χωλαίνουν. Ο Skarsgård είναι αδιάφορος, το σενάριο σε γενικές γραμμές βαρετό, ενώ το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ταινίας είναι ο Paul Rudd και ο εκκεντρικός χαρακτήρας του. Ένας πατέρας που αγαπάει όσο τίποτε την κόρη του, αλλά δεν διστάζει να την αφήσει σε μπουρδέλο, μέχρι να πεταχτεί σε κάτι δουλειές και στη συνέχεια να πάει να βασανίσει μερικούς τύπους στον κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο του σπιτιού του παρέα με τον ακόμα πιο περίεργο φίλο του, Duck.

Image result for mute movie

Πέρα από τα δικά της προβλήματα η νέα ταινία του Duncan Jones είχε να αντιμετωπίσει και το πρόσφατο Altered Carbon, το οποίο μπορεί αφηγηματικά να έπασχε, αλλά είχε μια στιβαρή ιδέα από πίσω και μια αισθητική προσέγγιση που μοιάζει με του Mute. Έτσι, παρά τους ισχυρισμούς του σκηνοθέτη για μια μοναδική sci-fi ταινία τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Το σενάριο θυμίζει πολλές ταινίες που προηγήθηκαν, η αισθητική προφανώς φέρνει στο μυαλό το Blade Runner, αλλά και το όποιο concept δεν μπορεί να συγκριθεί με τη φιλόδοξη προσπάθεια του Altered Carbon.

Το Netflix φαίνεται να έχει βάλει σκοπό τη χρηματόδοτηση κάθε sci-fi ταινίας που βρίσκει και εκεί εντοπίζεται το πρόβλημα. Δεν υπάρχει κάποιο φιλτράρισμα  των ιδεών, όχι απαραίτητα σε καλές και κακές, αλλά σε ενδιαφέρουσες και βαρετές με αποτέλεσμα ταινίες όπως το Mute ή το επίσης πρόσφατο The Cloverfield Paradox. Ο Duncan Jones πάσχιζε δεκαπέντε χρόνια να βρει χρηματοδότηση για αυτό το σενάριο -κάτι λέει αυτό- και την βρήκε στο Netflix. Μήπως η δημοφιλής πλατφόρμα εξελίσσεται σε χωνευτήρι κακών σεναρίων;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s