TV Series: Maniac (2018)

Το τελευταίο εξάμηνο το Netflix δεν έχει κάνει τίποτα πέρα από το να τεστάρει την υπομονή μας. Ο λόγος είναι τα απανωτά teasers, trailers και φωτογραφίες για τη νέα του σειρά με τίτλο Maniac. Ήδη από την αρχική ανακοίνωση της ήμασταν ενθουσιασμένοι αφού τα ηνία της σειράς κρατά ο Cary Joji Fukunaga, ο άνθρωπος που μας έφερε μια από τις καλύτερες αστυνομικές σειρές μυστηρίου, το True Detective (και τις δυο σεζόν, δεν δέχομαι αντίρρηση). Δεν έφτανε όμως που πίσω από τις κάμερες υπήρχε αυτό το όνομα, το πρωταγωνιστικό δίδυμο θα ενσάρκωναν οι Emma Stone και Jonah Hill. Το hype έφτασε στα ύψη. Και δικαιώθηκε όταν πριν λίγες μέρες τα 10 επεισόδια ανέβηκαν στην πλατφόρμα.

Αρχικά το Maniac είχε προκαλέσει αμφιλεγόμενα συναισθήματα διότι ήταν αρκετά δύσκολο να ξεκαθαριστεί το είδος του ή ακόμα και η βασική ιστορία του. Πέρα από όσους είχαν δει την πρωτότυπη Νορβηγική σειρά ή είχαν κάνει εκτενή έρευνα, όλοι οι υπόλοιποι περιμέναμε μια σειρά επιστημονικής φαντασίας που θα έμπλεκε τα φουτουριστικά του χρώματα με διάφορα είδη όπως το φανταστικό, το δραματικό και το κατασκοπικό. Σκεφτόμασταν για παράλληλες πραγματικότητες ή υποσυνειδησιακές παραισθήσεις, ό,τι και να ήταν, έμελλε να είναι περίεργο και συνάμα συναρπαστικό.

Οι πρωταγωνιστές είναι τρεις. Η Άνι (Emma Stone), μια νεαρή κοπέλα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κατάθλιψη και την απώλεια με όσα φάρμακα αμφίβολης προέλευσης μπορεί να αποκτήσει, ο Όουεν (Jonah Hill) ένας σχιζοφρενής από πλούσια οικογένεια που προσπαθεί να αντιμετωπίσει όχι μόνο το μπερδεμένο του μυαλό αλλά και την ψυχρή οικογένεια του και μια φαρμακευτική εταιρεία που υπόσχεται τη μελλοντική απαλλαγή από κάθε είδους πόνο και ψυχική ασθένεια με ένα απλό χαπάκι. Με μια μικρή παγίδα: το χαπάκι δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν γίνουν πειραματικές δοκιμές με ανθρώπους. Και εκεί μπλέκονται η Άνι, ο Όουεν, η ιδιόρρυθμη ιδιοφυΐα Αζούμι Φουτζίτα, ο σίγουρα προβληματικός γιατρός Τζέιμς Μαντλρέι και το παιδί τους, ένας υπολογιστής ΑΙ με το όνομα Γκέρτι.

Αποτέλεσμα εικόνας για maniac tv series

Το Maniac διαδραματίζεται σε μια Νέα Υόρκη του μέλλοντος, τεχνολογία και αισθητική του 80′ μπλεγμένη με φουτουριστικές τεχνολογίες και καινοτομίες. Πολύχρωμη, neon και πολύ μα πολύ ρετρό. Η επιστημονική του φαντασία όμως αποτελεί απλά το περιτύλιγμα μιας σειράς που μπλέκει τα είδη. Όταν οι ήρωες μας συμμετέχουν στην κλινική δοκιμή, με στόχο να διώξουν τον πόνο τους, καλούνται να αντιμετωπίσουν το σαράκι του μυαλού τους με τρία χάπια. Τρία χάπια που τους αναγκάζουν να βουτήξουν σε ένα φαντασιακό παραλήρημα και αφού αναγνωρίσουν, έπειτα να έρθουν αντιμέτωποι με όσα αποφεύγουν στην καθημερινότητα τους. Τα λάθη τους, τις ενοχές τους, την άρνηση και την φυγή.

Σχετική εικόνα

Δεν υπάρχει ανταγωνιστής στο Maniac. Τα στρατόπεδα είναι δύο. Οι ασθενείς και οι γιατροί. Όμως ακόμα και οι γιατροί θέλουν να βοηθήσουν και να προστατεύσουν τους ασθενείς τους, με στόχο να βρουν τη θεραπεία που θα βοηθήσει και τους ίδιους αφού αν καταλαβαίνουμε αμέσως κάτι σε αυτή τη σειρά είναι ότι το προσωπικό της κλινικής είναι τόσο προβληματικό όσο και οι ασθενείς τους.

Η σειρά καταφέρνει να χτίσει πολλούς κόσμους, οι ήρωες μας είναι πολίτες του μέλλοντος, ξωτικά σε μια χώρα βγαλμένη από τη φαντασία του Τόλκιν, γκάνγκστερ, κατάσκοποι, απατεώνες τη δεκαετία του ’40, οικογενειάρχες. Όλες αυτές οι “αντανακλάσεις” διαφέρουν μεν, αντανακλούν όμως τα ίδια ακριβώς πραγματικά. Κάθε ιστορία κρύβει την ίδια βάση, τα προβλήματα των ηρώων. Διαφορετικά σύμβολα, ίδιοι συμβολισμοί. Έτσι εξερευνούμε διάφορες θεματικές όπως το μέλλον και την τεχνολογία, τις φαρμακευτικές εταιρείες και την ίδια τη φύση της ψυχικής ασθένειας. Και ειδικά το τελευταίο, η σειρά καταφέρνει να το χειριστεί και να το αναπαραστήσει με έναν υπέροχο τρόπο, προσπαθώντας να σπάσει τα ταμπού που υπάρχουν όχι μόνον στο σύμπαν του Maniac, αλλά και στο δικό μας.

Σχετική εικόνα

https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t1.15752-9/43450085_2038771072848004_4754818092784156672_n.jpg?_nc_cat=102&oh=5161ff34cec12708b3272055c7b3d305&oe=5C533912

Είναι περιττό να μιλήσουμε για τις ερμηνείες των Stone, Hill και Theroux. Έχουν αποδείξει την αξία τους και στην προκειμένη περίπτωση δεν παύουν να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Θα ήταν κρίμα όμως να μην αναφέρουμε την Sally Field ως τη μαμά Μαντλρέι αλλά και την Sonoya Mizuno, ως την υπέροχη Αζούμι, την οποία έχουμε δει σε μικρούς ρόλους στο Ex Machina και στο La la land, και πλέον αδημονούμε να δούμε και αλλού, αφού έκλεψε την παράσταση.

Μπορεί να πιστεύετε ότι θα μπερδευτείτε ή να αργήσετε να μπείτε στο πνεύμα της σειράς, άλλωστε μπαίνει στο ψητό στο τέλος του 2ου επεισοδίου. Παρ’ όλα αυτά, αξίζει πέρα για πέρα όχι μόνο μια αλλά και παραπάνω προβολές. Με άψογη σκηνοθεσία, φωτογραφία, σενάριο, μουσική και ερμηνείες είναι κρίμα να μη θεωρηθεί αυτό το διαμάντι ως μια από τις καλύτερες σειρές του 2018. Μπορεί να του λείπει η έξαψη και η αγωνία μιας σειράς καθαρά επιστημονικής φαντασίας ή περιπέτειας, όμως συνδυάζει αυτά τα δύο στοιχεία με την ψυχολογία, τον σουρεαλισμό και τη μαύρη κωμωδία. Ξεφεύγει από τα κλισέ και προσφέρει πρωτότυπη ποιοτική ψυχαγωγία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s